Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Kwiecień 2017
N P W Ś C P S
« Mar    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  
  • Druga Niedziela Wielkanocna, na prośbę Jezusa skierowaną do św. Faustyny Kowalskiej, została nazwana Niedzielą Miłosierdzia. Ta nazwa pozwala nam w nowy sposób odczytać całą tajemnicę paschalną: mękę, śmierć i zmartwychwstanie Pana. Jest to objawienie się Jego miłości miłosiernej wobec nas. W Ewangelii tego dnia usłyszymy o spotkaniu Zmartwychwstałego z uczniami. Św. Jan zapisał:

    Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!». A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. (J 20,19-31)

    Continue reading »

  • Minęło trochę czasu od ostatniego wpisu. Po intensywnym czasie głoszenia rekolekcji i posługi, spróbuję dokończyć lekturę wizji Ezechiela. Ostatnim razem doszliśmy do momentu, w którym Ezechiel zobaczył już kształt, zobaczył kości, które na nowo zostały połączone ścięgnami. Ten moment radości spotkał się równocześnie z rozczarowaniem. Dzieło jakby stanęło w pewnym monecie, a prorok stwierdził: nie było ducha. W ten sposób jakby chciał powiedzieć, że to jeszcze nie to, że już coś się dzieje, ale brak jeszcze życia. Właśnie w takim momencie Bóg odpowiada prorokowi.

    I powiedział On do mnie: «Prorokuj do ducha, prorokuj, o synu człowieczy, i mów do ducha: Tak powiada Pan Bóg: Z czterech wiatrów przybądź, duchu, i powiej po tych pobitych, aby ożyli». Wtedy prorokowałem tak, jak mi nakazał, i duch wstąpił w nich, a ożyli i stanęli na nogach – wojsko bardzo, bardzo wielkie.

    Continue reading »

  • Wielkopostna wędrówka przez pustynię prowadzi nad do odkrycia tego, który jest wodą i wzrokiem. Tym razem Jezus sam objawia się jako ten, który mówi:

    Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem, kto wierzy we mnie choćby i umarł, żyć będzie (J 11,1-42)

    Continue reading »

  • Drugi wielki temat wielkopostnej wędrówki przez pustynię to wzrok. Bez wzroku nie da się wędrować. Nie chodzi tu jednak o sprawne oczy. W pierwszym czytaniu prorok podpowiada nam, że chodzi o taki wzrok, który widzi to, co niewidoczne dla oczu, a św. Paweł powie że chodzi o prawdziwą światłość. Aby dać taki wzrok człowiekowi niewidomemu od urodzenia, Jezus

    splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił widząc (J 9, 6-7)

    Continue reading »

  • Tydzień temu widzieliśmy bezradność proroka wobec zeschłych kości. Słuchaliśmy dramatycznego dialogu, w którym to Bóg wziął inicjatywę i polecił prorokować. To On, sam przez usta Ezechiela skierował do kości słowo obietnicy. Dzisiaj idziemy o krok dalej. Prorok relacjonuje to, co się wydarzyło na skutek Bożego orędzia:

    I prorokowałem, jak mi było polecone, a gdym prorokował, oto powstał szum i trzask, i kości jedna po drugiej zbliżały się do siebie. I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało, a skóra pokryła je z wierzchu, ale jeszcze nie było w nich ducha (Ez 37,7-8)

    Continue reading »

  • Tydzień temu Słowo odsłoniło przed nami sens wielkopostnego czasu jako pewnego laboratorium życia. Wielki Post uczy nas że życie to wędrówka z pustyni do nowego raju, do którego jesteśmy wezwani. Czas do raju, przez pustynię tego świata. Dzisiaj w centrum Słowa staje to, czego człowiek na pustyni pragnie najbardziej: woda! W Ewangelii Jezus obwieszcza:

    Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu (J 4,5-42)

    Continue reading »

  • Po zarysowaniu scenerii świata, niczym cmentarzyska, doliny pełnej zeschłych kości, dzisiaj wchodzimy w pierwszy, dramatyczny dialog między Bogiem i prorokiem. W księdze Ezechiela czytamy:

    Pan rzekł do mnie: «Synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia?» Odpowiedziałem: «Panie Boże, Ty to wiesz». Wtedy rzekł On do mnie: «Prorokuj nad tymi kośćmi i mów do nich: „Wyschłe kości, słuchajcie słowa Pana!” Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja wam daję ducha po to, abyście się stały żywe. Chcę was otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę, i dać wam ducha po to, abyście ożyły i poznały, że Ja jestem Pan». (Ez 37,3-6)

    Continue reading »

  • Tydzień temu stanęliśmy w prawdzie pustyni. Tym razem słowo prowadzi nas dalej a w jego centrum stoi wezwanie. Wezwany jest Abraham do tego aby wyjść ze swojej ziemi, wezwani są wszyscy chrześcijanie, o czym mówi św. Paweł. Natomiast Ewangelia ukazuje nam czym jest to wezwanie, na przykładzie trzech uczniów. Mateusz zanotował:

    Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich (Mt 17,1-9)

    Continue reading »

« Previous Entries   

Recent Comments

  • Dziękuję i odliczam do tysiączka!
  • Przy okazji, przed chwilą zauważyłem, że dzisiejszy wpis...
  • Wiem co znaczy zatwardzialosc serca i zagonienie doczesnosci...
  • Nie jest za trudne, jest swiatelkiem w grzesznym swiecie!
  • Zgadzam sie moja tragedia bylo nie zuwazanie go, nie!!!! ign...