Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Grudzień 2016
N P W Ś C P S
« Lis    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
  • Gdy wspólnota jest już przygotowana poprzez obrzędy wstępne rozpoczną się pierwsza z dwóch wielkich części Eucharystii. To Liturgia Słowa. Składają się na nią czytania, psalm, Ewangelia, homilia, wyznanie wiary oraz modlitwa wiernych. Całość utkana jest na kanwie milczenia, w którym słowo może zostać usłyszane, dlatego i cisza jest ważnym elementem liturgii Słowa. Kościół tak charakteryzuje tą część Mszy:

    W czytaniach, które homilia wyjaśnia, Bóg przemawia do swego ludu, ujawnia misterium odkupienia i zbawienia oraz dostarcza wiernym duchowego pokarmu; sam Chrystus przez swoje słowo jest obecny pośród wiernych. Lud przyswaja sobie to Boże słowo w milczeniu i przez śpiewy oraz przyłącza się do niego przez wyznanie wiary; nakarmiony tym słowem zanosi modlitwę powszechną w potrzebach całego Kościoła i za zbawienie całego świata.

    Continue reading »

  • W tegoroczny adwent wprowadza nas św. Mateusz, mową Jezusa o konieczności czuwania. Aby zrozumieć jego sens, sam Pan daje przykład, przywołując wydarzenie potopu za czasów Noego. Mówi:

    albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego.

    Continue reading »

  • Msza Święta składa się z czterech części: obrzędy wstępne, liturgia Słowa, liturgia eucharystyczna oraz obrzędy zakończenia. Przez najbliższe tygodnie krótko zatrzymamy się nad każdą z nich aby zobaczyć jaki jest jej sens i cel. Dzisiaj pierwsza z nich: obrzędy wstępne. Do obrzędów tych należy procesja wejścia, wraz ze śpiewem, oddanie czci ołtarza przez pocałunek (i ewentualnie okadzenie), znak krzyża, pozdrowienie Pan z wami, akt pokuty, śpiew Chwała oraz modlitwa dnia- tzw. kolekta. Continue reading »

  • Uroczystość Chrystusa Króla zamyka rok liturgiczny. W tym dniu Kościół wpatruje się w Tego, ku któremu wszystko zmierza, który u spełnienia świata stanie się Panem całego stworzenia. W liturgii tego dnia Słowo daje nam pewien zarys logiki królestwa Boga. W niej, Jezus na krzyżu słyszy słowa:

    «Jeśli Ty jesteś Królem żydowskim, wybaw sam siebie». Był także nad Nim napis w języku greckim, łacińskim i hebrajskim: «To jest Król żydowski»

    Continue reading »

  • Tydzień temu zobaczyliśmy, że liturgia to sam Jezus Chrystus obecny pośród nas w swoim misterium. Tak jak Bóg chodził po ziemi i poprzez swoje ludzkie gesty i słowa zbawiał człowieka, tak samo teraz zbawia nas przez gesty i słowa, podczas liturgii.

    Zbawienie, którego Bóg pragnie udzielić człowiekowi jest wybawieniem od śmierci. Nie chodzi tutaj tylko o śmierć w sensie biologicznym. Jako że człowiek jest stworzony z miłości i do miłości, prawdziwa śmierć to ta, w której człowiek przestaje żyć miłością, kiedy zamyka się w swoim egoizmie, buduje mury, a w końcu skazuje się na piekło samotności. Spełnienie ludzkiego życia przychodzi tylko przez miłość, przez otwarcie, przez wyjście poza siebie, poza własne granice, ku pełni życia. Continue reading »

  • Przedostatnia niedziela roku liturgicznego wprowadza nas temat czasów ostatecznych. Jezus do uczniów dumnych ze swojej świątyni mówi o tym, że nie pozostanie z niej kamień na kamieniu. Potem rozszerza swoją wizję końca mówiąc:

    Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Wystąpią silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie (Łk 21,5-19)

    Swoją długą mowę kończy jednak nadzieją ocalenia i życia dla tych, którzy trwają wiernie w jedności z Jezusem. Continue reading »

  • W pierwszą niedzielę listopada, w czasie, kiedy zwyczajowo pochylamy się nad grobami bliskich, Pan daje nam Ewangelię o życiu, o pełni życia! Na kanwie sporu z saduceuszami, Jezus stwierdza:

    A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa o krzewie, gdy Pana nazywa „Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba”. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją». (Łk 20,34-38)

    Continue reading »

  • Po krótkim scharakteryzowaniu tego, czym, a może lepiej Kim jest misterium Boga, objawione w Jezusie Chrystusie, czas przejść do kolejnej kwestii. Mianowicie,czym jest liturgia, którą celebrujemy? Jaka jest związek między Jezusem a liturgią?  W zrozumieniu tego posłużą tam dwa zdania, jedno z IV, a drugie z V wieku. Oba wypowiedziane przez wielkich świętych, ojców Kościoła. Continue reading »

« Previous Entries   

Recent Comments

  • Mateusz.
  • Chocbym chcial czasami napisac jakis komentarz to niestety n...
  • Oczywiście, błąd. Już poprawiam. Dzięki!:)
  • "Po trzecie, liturgia to forma oficjalnego spotkania Kościo...
  • Dzieki ks.Sławku za te odcinki o przebaczeniu. Na bierząco...