Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Grudzień 2018
N P W Ś C P S
« Lis    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  
  • W blasku zaślubin Możliwość komentowania W blasku zaślubin (cz.8 – ostatnia): Nasycenie i spełnienie została wyłączona

    W ostatniej części obecnego cyklu chciałbym zatrzymać się nad tematem tak bardzo ważnym, a zarazem trudnym. Chodzi o śmierć. Dla współczesnego świata jest ona tematem tabu. O śmierci się nie mówi, nie uczy się o niej, próbuje się żyć tak, jakby nie istniała. A jednak śmierć istnieje. Mało tego, ona jest częścią każdego ludzkiego życia. Jeśli śmierć jest tematem tabu, to dlatego, że świat bez Boga nie potrafi nadać jej sensu. Inaczej jest z Bogiem. On i Jego słowo ma odpowiedź na wydarzenie śmierci. Chciałbym posłużyć się słowem, które raz bardzo mi utkwiło w właśnie w tym kontekście. Cierpiący niesprawiedliwość psalmista wyraża swoją nadzieję w ten sposób:

    Ja zaś w sprawiedliwości ujrzę Twe oblicze, powstając ze snu nasycę się Twoim widokiem. (Ps 17,15) Continue reading »

  • W blasku zaślubin Możliwość komentowania W blasku zaślubin (cz.7) – Gest czułości została wyłączona

    Ostatni sakrament, na który chciałbym zwrócić uwagę to namaszczenie chorych. Sakrament nieco zapomniany, a jednak – dany przez Boga jako znak Jego miłości. Tym razem towarzyszyć będą nam słowa, które kapłan wypowiada udzielając tego sakramentu, namaszczając świętym olejem najpierw czoło i dłonie chorego:

    „Przez to święte namaszczenie niech Pan, w swoim nieskończonym miłosierdziu wspomoże ciebie łaską Ducha Świętego. Amen.
    Pan, który odpuszcza ci grzechy, niech cię wybawi i łaskawie podźwignie. Amen” Continue reading »

  • W blasku zaślubin Możliwość komentowania W blasku zaślubin (cz. 6) – Uczynić widzalnym, to co niewidzialne została wyłączona

    Próbując pogłębić tą Bożą wizję świata jako historii miłości szukamy kolejnych znaków, które Bóg zostawił człowiekowi, aby mu o tym przypominały. Dzisiaj być może narażę się niektórym „nowoczesnym” ludziom, ale spróbuję w nowy sposób spojrzeć na sakrament małżeństwa. Dlatego też wrócimy jeszcze raz to pawłowego tekstu z listu do Efezjan:

    Bądźcie sobie wzajemnie poddani w bojaźni Chrystusowej! Żony niechaj będą poddane swym mężom, jak Panu bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus – Głową Kościoła: On – Zbawca Ciała. Lecz jak Kościół poddany jest Chrystusowi, tak i żony mężom – we wszystkim. Mężowie miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie. (…) Dlatego opuści człowiek Ojca i matkę, a połączy się z żoną swoją i będą dwoje jednym ciałem. Tajemnica to wielka, a ja mówię: w odniesieniu do Chrystusa i do Kościoła. (Ef 5,21-25.31-32) Continue reading »

  • Odczytując rzeczywistość w świetle miłośnej relacji Boga i człowieka, po zatrzymaniu się nad Kościołem, sakramentem pojednania i Eucharystią, teraz krótka refleksja nad darem kapłaństwa. Słowo, które może nam pomóc w tej wędrówce to stwierdzenie Jana Chrzciciela:

    Ten, kto ma oblubienicę, jest oblubieńcem; a przyjaciel oblubieńca, który stoi i słucha go, doznaje najwyższej radości na głos oblubieńca. Ta zaś moja radość doszła do szczytu. Potrzeba, by On wzrastał, a ja się umniejszał. (J 3,29-30) Continue reading »

  • W blasku zaślubin Możliwość komentowania W blasku zaślubin (cz.4) – Upragniona jedność została wyłączona

    Kiedy mówi się bliskości dwojga, czułym dotknięciu, czy zjednoczeniu najczęściej przed oczami staje para ludzi, może przede wszystkim małżonków, którzy w sposób szczególny mogą przeżywać zjednoczenie ciał i ducha. Ta jedność nie jest tylko jakąś koniecznością czy obowiązkiem. Jest pragnieniem kochających się osób.  Wszystko to można jednak odnieść również do Eucharystii, którą dziś spróbuję odczytać w kluczu zaślubin. Zjednoczenie (z łac. communio) jest celem Eucharystii. Jest też wielkim pragnieniem Jezusa, który tuż przed jej ustanowieniem powiedział do uczniów:

    Gorąco pragnąłem spożyć Paschę z wami, zanim będę cierpiał. (Łk 22,15)

    a potem dodał:

    A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał i dał im mówiąc: Bierzcie, to jest Ciało moje. Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie dał im, i pili z niego wszyscy. (Mk 14,22-23) Continue reading »

  • Cała historia świata jest historią miłości Boga i człowieka, miłości Oblubieńca i oblubienicy. Tak jak próbowałem to naszkicować, od samego początku, aż do ostatecznego spełnienia dzieje świata są dziejami miłości Boga i człowieka. Kto w takim kluczu nauczy się odczytywać historię świata, a także historię swojego życia, odkryje nowy głębszy sens każdego wydarzenia, głębszy sens życia. Przez kilka kolejnych tygodni będę chciał w tym kluczu odczytać pewne szczególne spotkania Boga i człowieka. Dziś to spotkanie, które dokonuje się w sakramencie pokuty i pojednania. Będzie nam w tym towarzyszyć słowo z Ewangelii św. Jana:

    Uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę którą pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku, powiedzieli do Niego: Nauczycielu, tę kobietę dopiero pochwycono na cudzołóstwie. W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co mówisz? (…) Wówczas Jezus podniósłszy się rzekł do niej: Kobieto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił? A ona odrzekła: Nikt, Panie! Rzekł do niej Jezus: I Ja ciebie nie potępiam. – Idź, a od tej chwili już nie grzesz. (J 8,3-11) Continue reading »

  • Co jakiś czas wraca w mediach temat końca świata. Jedni reagują lękiem, inni zdają się nie zwracać na to uwagi. Temat ten jest istotny także dla nas, jeśli Historię pewnej miłości chcemy zrozumieć do samego końca. Dlatego dzisiaj chciałbym poświęcić mu kilka słów. Źródłem, z którego zaczerpniemy będą słowa z Apokalipsy.

    I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, co trzymają siedem czasz pełnych siedmiu plag ostatecznych, i tak się do mnie odezwał: Chodź, ukażę ci Oblubienicę, Małżonkę Baranka. I uniósł mnie w zachwyceniu na górę wielką i wyniosłą, i ukazał mi Miasto Święte – Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, mające chwałę Boga. źródło jego światła podobne do kamienia drogocennego, jakby do jaspisu o przejrzystości kryształu. (Ap 21,9-11) Continue reading »

  • Choć zakończył się okres Wielkiego Postu i dotarliśmy do szczytu Historii pewnej miłości, zachęcony pozytywnymi głosami, które do mnie docierały postanowiłem nieco ją przedłużyć. Historia ta bowiem kończy się w momencie zaślubin, w momencie chrztu czy jego odnowienia. Jej blask oświetla całą rzeczywistość wiary.

    Dlatego chciałbym przez kilka kolejnych tygdni wskazać pewne wydarzenia, które przypominają nam o niej, pewne fakty, które sprawają, że ta historia cały czas może się dziać w naszym życiu. Dziś pierwsza z nich – Kościół. Ochrzczeni, zaślubieni z Panem tworzą wspólnotę, tą Jego Oblubienicę, o czym przypomina św. Paweł:

    Mężowie miłujcie żony, bo i Chrystus umiłował Kościół i wydał za niego samego siebie, aby go uświęcić , oszyściwszy obmyciem wodą, któremu towarzyzsy słowo, aby samemu sobie przedstawić Kościół jako chwalebny, nie mający skazy czy zmarszczki czy czegoś podobnego, lecz aby był święty i nieskalany. (…)Dlatego opuści człowiek Ojca i matkę, a połączy się z żoną swoją i bedą dwoje jednym ciałem. Tajemnica to wielka, a ja mówię: w odniesieniu do Chrystusa i do Kościoła. (Ef 5,25-38.31-32) Continue reading »

   

Recent Comments

  • Ja w ostatniej ewangelii widzę drogę miłości Boga Ojca, ...
  • Szczęść Boże. Dziękuję za Słowo. Uświadomiłam sobie...
  • Dziękuję i życzę owocnego adwentu!
  • Dziękuję. Tak obowiązków ostatnio się trochę nazbiera...
  • Amen.Bóg zapłać za słowo.