Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Czerwiec 2016
N P W Ś C P S
« Maj   Lip »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  
  • Po wielu tygodniach trzeba zebrać i podsumować to co było tematem naszej wędrówki na górę Tabor. Pierwsza część opierała się na relacji ewangelistów, którzy zapisali to wydarzenie. To co się wydarzyło na górze, nie było show dla przyciągnięcia tłumów. Przemienienie dokonało się w momencie kryzysu uczniów, kiedy w ich głowach rodziły się pytania o sens podążania za Panem, o to kim jest ów Jezus, za którym idą i który zapowiada mękę, śmierć i zmartwychwstanie. Continue reading »

  • Przemienienie, którego Pan dokonuje nie ma wymiaru indywidualnego, ale jest wydarzeniem wspólnotowym. O tym pisałem w ubiegłym tygodniu. Dziś spróbuję bardziej konkretnie rozwinąć tą myśl w duchu teologii św. Pawła Apostoła. On bowiem opisuje Kościół jako Ciało Chrystusa, a wiec to Ciało, które dąży do przemienienia! Kluczowym tekstem św. Pawła o Ciele Chrystusa jest list do Koryntian, w którym pisze:

    Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem. Wszyscyśmy bowiem w jednym Duchu zostali ochrzczeni, aby stanowić jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscyśmy też zostali napojeni jednym Duchem. Ciało bowiem to nie jeden członek, lecz liczne członki (1Kor 12,12-14)

    Continue reading »

  • Po tym jak Jezus okazał się Panem życia, przywracając je młodzieńcowi z Nain, oraz Bogiem miłosierdzia, który przebaczył grzesznej kobiecie, teraz wprowadza nas głębiej w zrozumienie tajemnicy Boga. On nie jest jedynie Bogiem, który zapewnia człowiekowi powodzenie, zdrowie i wszystko czego po ludzku można się spodziewać. On jest Bogiem, który wywraca do góry nogami całą koncepcję życia! Tą nową logikę zamknął w zwięzłych słowach, w których ewangelia niedzielna osiąga swój punkt kulminacyjny:

    Jeśli ktoś chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa (Łk 9,18-24)

    Continue reading »

  • Tydzień temu była mowa o tym, że Tabor to nie tylko wydarzenie z przeszłości, ale także proroctwo przyszłości. W swoim przemienieniu Pan objawił nam kim będziemy, kiedy historia zbawienia osiągnie swój kres. Zmierzamy do tego, aby zostać przemienionymi. O tym mówi nam inna modlitwa liturgii Przemienienia, ta po Komunii:

    Boże, Ty w tajemnicy Przemienienia objawiłeś chwałę Twojego Syna, spraw, niech Pokarm eucharystyczny, któryśmy przyjęli, przemieni nas na Jego podobieństwo. Który żyje i króluje na wieki wieków.

    Continue reading »

  • Ewangelia, o faryzeuszu i grzesznej kobiecie wpisuje się w dynamikę roku miłosierdzia. Łukasz rysuje bowiem obraz spotkania, w centrum którego stoi darmowość przebaczenia. Ten dar Pana nie ma granic, a jedyne czego Pan pragnie to wiary, dzięki której człowiek go przyjmie. Dlatego całe to wydarzenie Jezus podsumowuje jednym zdaniem, wypowiedzianym do kobiety:

    Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju (Łk 7,50)

    Continue reading »

  • Dzisiaj wchodzimy w tajemnicę przemienienia celebrowaną w liturgii. Rozpoczniemy od modlitwy dnia, kolekty, która daje nam kilka pierwszych intuicji. Brzmi ona w ten sposób:

    Boże, Ty przy chwalebnym Przemienieniu Twojego Jedynego Syna potwierdziłeś tajemnice wiary świadectwem Ojców i ukazałeś chwałę, jaka czeka Twoje przybrane dzieci,  spraw, abyśmy posłuszni głosowi Twojego umiłowanego Syna, stali się Jego współdziedzicami.

    Continue reading »

  • Kolejna niedziela wędrówki z Jezusem prowadzi nas do miasta Nain, które po hebrajsku oznacza miłe, przyjemne. W dniu, w którym Jezus wybierał się do niego, nic nie wskazywało na takie jego znaczenie. Owo miło miasto okazało się miastem śmierci, miastem dramatu matki, która towarzyszyła ostatniej wędrówce swojego syna. Wówczas dokonało się spotkanie orszaku pogrzebowego z Panem:

    Na widok matki Jezus użalił się nad nią i rzekł do niej: Nie płacz! Potem przystąpił, dotknął się mar – a ci, którzy je nieśli stanęli – i rzekł: młodzieńcze, tobie mówię wstań! Zmarły usiadł i zaczął mówić (Łk 7,11-17)

    Continue reading »

   

Recent Comments

  • Ilekroć słucham wypowiedzi naszego papieża zastanawiam si...
  • No to ja mam przerabane. Nie ma we mnie nic, ale to doslowni...
  • To dla mnie najważniejsze zdanie z całości: (...) to co...
  • Dziękuję i odliczam do tysiączka!
  • Przy okazji, przed chwilą zauważyłem, że dzisiejszy wpis...