Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Marzec 2017
N P W Ś C P S
« Lut   Kwi »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
  • Ewangelia Możliwość komentowania IV Niedziela Wielkiego Postu – Widzieć więcej, jak Bóg została wyłączona

    Drugi wielki temat wielkopostnej wędrówki przez pustynię to wzrok. Bez wzroku nie da się wędrować. Nie chodzi tu jednak o sprawne oczy. W pierwszym czytaniu prorok podpowiada nam, że chodzi o taki wzrok, który widzi to, co niewidoczne dla oczu, a św. Paweł powie że chodzi o prawdziwą światłość. Aby dać taki wzrok człowiekowi niewidomemu od urodzenia, Jezus

    splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił widząc (J 9, 6-7)

    Continue reading »

  • Powrócić do życia Możliwość komentowania Powrócić do życia (3) – Szum, trzask i oznaki życia została wyłączona

    Tydzień temu widzieliśmy bezradność proroka wobec zeschłych kości. Słuchaliśmy dramatycznego dialogu, w którym to Bóg wziął inicjatywę i polecił prorokować. To On, sam przez usta Ezechiela skierował do kości słowo obietnicy. Dzisiaj idziemy o krok dalej. Prorok relacjonuje to, co się wydarzyło na skutek Bożego orędzia:

    I prorokowałem, jak mi było polecone, a gdym prorokował, oto powstał szum i trzask, i kości jedna po drugiej zbliżały się do siebie. I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało, a skóra pokryła je z wierzchu, ale jeszcze nie było w nich ducha (Ez 37,7-8)

    Continue reading »

  • Ewangelia Możliwość komentowania III Niedziela Wielkiego Postu – Woda na pustyni świata została wyłączona

    Tydzień temu Słowo odsłoniło przed nami sens wielkopostnego czasu jako pewnego laboratorium życia. Wielki Post uczy nas że życie to wędrówka z pustyni do nowego raju, do którego jesteśmy wezwani. Czas do raju, przez pustynię tego świata. Dzisiaj w centrum Słowa staje to, czego człowiek na pustyni pragnie najbardziej: woda! W Ewangelii Jezus obwieszcza:

    Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu (J 4,5-42)

    Continue reading »

  • Powrócić do życia Możliwość komentowania Powrócić do życia (2) – Dramatyczny dialog została wyłączona

    Po zarysowaniu scenerii świata, niczym cmentarzyska, doliny pełnej zeschłych kości, dzisiaj wchodzimy w pierwszy, dramatyczny dialog między Bogiem i prorokiem. W księdze Ezechiela czytamy:

    Pan rzekł do mnie: «Synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia?» Odpowiedziałem: «Panie Boże, Ty to wiesz». Wtedy rzekł On do mnie: «Prorokuj nad tymi kośćmi i mów do nich: „Wyschłe kości, słuchajcie słowa Pana!” Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja wam daję ducha po to, abyście się stały żywe. Chcę was otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę, i dać wam ducha po to, abyście ożyły i poznały, że Ja jestem Pan». (Ez 37,3-6)

    Continue reading »

  • Ewangelia Możliwość komentowania II Niedziela Wielkiego Postu – Wezwani do chwały została wyłączona

    Tydzień temu stanęliśmy w prawdzie pustyni. Tym razem słowo prowadzi nas dalej a w jego centrum stoi wezwanie. Wezwany jest Abraham do tego aby wyjść ze swojej ziemi, wezwani są wszyscy chrześcijanie, o czym mówi św. Paweł. Natomiast Ewangelia ukazuje nam czym jest to wezwanie, na przykładzie trzech uczniów. Mateusz zanotował:

    Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich (Mt 17,1-9)

    Continue reading »

  • Powrócić do życia Możliwość komentowania Powrócić do życia (1) – Sceneria świata została wyłączona

    Rozpoczęła się wędrówka ku świętom paschalnym! Po raz kolejny będziemy przeżywać Zmartwychwstanie Pana, jednak nie tylko po to, aby je wspominać. W świętach Wielkiej Nocy chodzi o to, aby wejść, za każdym razem głębiej, w nowy wymiar życia, darowany nam przez Jezusa. Spróbujmy więc przez kilka najbliższych tygodni zgłębić jedną z wizji Ezechiela, która zapowiada Zmartwychwstanie. Ten tekst może nam pomóc zrozumieć czym jest życie, w którym przez chrzest mamy udział. Tekst w całości to Ez 37,1-14. Dzisiaj zatrzymamy się nad jego początkiem. Prorok zaczyna:

    Potem spoczęła na mnie ręka Pana, i wyprowadził mnie On w duchu na zewnątrz, i postawił mnie pośród doliny. Była ona pełna kości. I polecił mi, abym przeszedł dokoła nich, i oto było ich na obszarze doliny bardzo wiele. Były one zupełnie wyschłe (Ez 37,1-3)

    Continue reading »

  • Ewangelia Możliwość komentowania I Niedziela Wielkiego Postu – Przeżyć pustynię została wyłączona

    W kilka dni po środzie popielcowej, w pierwszą niedzielę Wielkiego Postu liturgia zaprasza nas do pogłębienia tego, co wyrażał znak posypania głów popiołem. Pierwsze zdanie Ewangelii wprowadza nas w całą tajemnicę Wielkiego Postu, a zarazem ludzkiego życia. Św. Mateusz zanotował:

    Duch wyprowadził Jezusa na pustynię, aby był kuszony przez diabła (Mt 4,1-11)

    Aby zrozumieć to wyprowadzenie Jezusa na pustynię, wróćmy do pierwszego czytania, w którym słuchać będziemy opisu stworzenia człowieka. Autor natchniony pierwsze mówi o tym, jak Bóg ulepił człowieka z prochu, dał mu tchnienie życia i umieścił go w ogrodzie. To ogród, symbol życia, był pierwszym środowiskiem w którym człowiekowi dane było żyć. Jednak pokusa demona i grzech człowieka sprawiły że pierwszym rodzicom otwarły się oczy: zobaczyli swoją nagość, swoją kruchość, swoje bycie prochem i zaczęli się ukrywać. W konsekwencji, utracili raj, który chcieli zdobyć na własną rękę. Continue reading »

  • Wielki Post tradycyjnie rozpoczynamy od liturgii, w czasie której nasze głowy zostają posypane popiołem. Z reguły licznie zebrani wierni uczestniczą w tym obrzędzie, dlatego warto poświęcić chwilę i zastanowić się co oznacza ten ryt. Zwrócimy uwagę na znak popiołu oraz na modlitwę, przez którą popiół zostaje poświęcony, a która brzmi w ten sposób:

    Boże, którego porusza upokorzenie i koi uświęcenie,
    zwróć swoje miłosierne spojrzenie ku naszym modlitwom
    i napełnij hojnie łaską twojego błogosławieństwa twoje sługi, którzy zostaną posypani popiołem,
    aby trwając w zachowaniu czterdziestodniowej pokucie,
    zasłużyli dotrzeć z oczyszczonymi umysłami do paschalnego misterium twojego Syna,
    które ma być celebrowane. Przez Chrystusa Pana naszego.

    Continue reading »

   

Recent Comments

  • Dziękuję i życzę owocnego adwentu!
  • Dziękuję. Tak obowiązków ostatnio się trochę nazbiera...
  • Amen.Bóg zapłać za słowo.
  • Szcęść Boże ! Dziękuję za Słowo na okres Adwentu....
  • Ilekroć słucham wypowiedzi naszego papieża zastanawiam si...