Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Kwiecień 2018
N P W Ś C P S
« Mar    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  
  • Wyrzeczenie się szatana i jego spraw, o których pisałem tydzień temu jest równoznaczne z rezygnacją z pewnego sposobu życia. W starożytnych tekstach ten sposób życia, którego wyrzekał się przyjmujący chrzest nazywał się „pompa diaboli”, co można przetłumaczyć jako przepych, okazałość, wystawność, które są ułudą demona. Nawet dzisiaj nieraz mówi się, że coś jest robione z pompą. Chrześcijanie wyrzekali się takiego sposobu życia, wiedząc, że człowiek szybko może dać się zwieść i z pieniądza, sławy czy wygody uczynić swego boga, któremu będzie służył. Stąd zaraz po wyrzeczeniu się szatana i jego pompy, następuje wyznanie wiary.

    Wiara, którą wyznajemy nie jest jedynie zbiorem dogmatów czy jakichś idei. Nie jest to jedynie indoktrynacja, jak może niektórzy mylnie uważają. Wiary nie da się nauczyć na pamięć. My nie wierzymy w regułki czy system myślowy, ale w Boga żywego. Więcej, wyznajemy wiarę w Boga, który objawił się w konkretnej historii. Wiara chrześcijańska jest wiarą w historię, którą Bóg spełnił w Jezusie i której spełnienia w naszym życiu oczekujemy. W tym kluczu odczytajmy trzy kolejne pytania, które padają podczas Wigilii Paschalnej w czasie odnowienia chrztu.

    Pierwsze pytanie brzmi: Czy wierzysz w Boga Ojca Wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi? Wiara w Boga, który jest Ojcem jest nowością, którą przyniósł na ziemię Jezus. Jest to pewien przełom w pojmowaniu Boga. Nie jest to Bóg odległy, demiurg nie interesujący się światem. Nie jest to jakaś bezosobowa siła, przyczyna sprawcza, ale Ojciec. Wyznając wiary w Ojca, równocześnie człowiek wyznaje wiarę w swoje dziecięctwo. Jeśli Bóg jest Ojcem, to my jesteśmy dziećmi. Pytanie jednak mówi coś więcej. Tej Ojciec jest Stworzycielem nieba i ziemi. A więc u samego początku świata, ponad wszystkim nie istnieje fatum, ślepy los czy przeznaczenie, ale Bóg, który jest Ojcem. On jest u początku całego świata, początku historii zbawienia, początku naszego życia…

    Po wyznaniu wiary w ojcowski początek wszystkiego, pada drugie pytanie: Czy wierzysz w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego, narodzonego z Maryi Dziewicy, umęczonego i pogrzebanego, który powstał z martwych i zasiada po prawicy Ojca? Chciałbym spojrzeć na to pytanie w nieco inny, niż zazwyczaj, sposób. Można by je nieco sparafrazować pytając: czy wierzysz w historię, która wydarzyła się w życiu Jezusa Chrystusa? Pytanie to opowiada bowiem historię Boga, który stał się człowiekiem, żył jak człowiek, umarł jak człowiek, ale Zmartwychwstał! Kiedy patrzymy ja Jego życie ziemskie, nie było w nim tej pompa diaboli, tego przepychu diabła, wyparł się go na pustyni, wyparł się go ogrodzie oliwnym i po ludzku to życie się nie powiodło. Ale koniec tej historii mówi, że On zmartwychwstał i zasiada po prawicy Ojca. Czy wierzysz, że to wszystko nie jest tylko jakąś zapowiedzią, ale że faktycznie wydarzyło się? Czy wierzysz, że jeden z nas, dzięki mocy Ojca już powstał z grobu i siedzi po prawicy Ojca?

    Potem następuje ostatnie pytanie: Czy wierzycie w Ducha Świętego, Święty Kościół powszechny, obcowanie świętych, odpuszczenie grzechów, zmartwychwstanie ciała i życie wieczne? Ostatnie pytanie dotyczy już nie Jezusa, ale nas. Jest to pytanie o nasza teraźniejszość, które znów moglibyśmy nieco sparafrazować i zapytać: czy wierzysz, że to wszystko, co wydarzyło się w życiu Jezusa nie jest tylko historią przeszłości, ale spełnia się także dzisiaj? Wszystko co spełniło się w Chrystusie-Głowie, teraz mocą Ducha Świętego, spełnia się w Kościele, który jest Jego Ciałem. Jest to pytanie o naszą wiarę już nie tylko w historię ziemską życia Jezusa, ale pytanie o to czy wierzymy, że ta sama historia spełnia się każdego dnia w naszym życiu. Mocą słowa Bożego i sakramentów Bóg poprzez wydarzenia naszego życia chce zrealizować tą samą historię, którą zrealizował w swoim Synu, aż po wyniesienie do chwały nieba!

    Te trzy pytania roztaczają nad człowiekiem nową perspektywę życia. Świat demona, którego się wyrzekli przyjmujący chrzest był światem zamkniętym w teraźniejszości, był światem, którego nadzieja zamykała się w tym co ziemskie i skończone. Teraz Bóg otworzył nowe horyzonty wieczności. Pierwsi chrześcijanie, którzy doskonale wiedzieli, że nie można dwom panom służyć, że nie da się pogodzić królestwa ciemności i królestwa światła brali bardzo na poważnie to wyznanie wiary. Nieraz byli gotowi zrezygnować z wykonywanych zawodów, jeśli ich pracy nie dało się pogodzić z wiarą. Próbujmy odkryć czym jest wiara, która została nam dana przez Zmartwychwstanie Chrystusa.

    Posted by ks. Sławek @ 12:57

1 Comment to W nowości życia (2) – Wyznanie wiary, która daje życie

  • Właśnie na takie wyjaśnianie naszych modlitw czekałem!!!
    Dziękuje i pozdrawiam