Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Październik 2018
N P W Ś C P S
« Wrz    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
  • Życiodajna relacja z Jezusem nie jest kwestią suchej deklaracji. Tą więź między Zmartwychwstałym a Jego wyznawcami porównuje on do relacji Pasterza i owiec. W najbliższa niedzielę sam Pan przywołuje ten obraz. Mówi On:

    Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. (J 10,27-28a)

    To krótkie zdanie bardzo treściwie opisuje tą relację, która łączy Pasterza i owce. Zawiera ono cztery filary, na których opiera się ta więź: owce słuchają oraz idą za Pasterzem. Pasterz z kolei zna owce i daje im życie.

    Słuchanie o którym mówi tekst biblijny nie jest czynnością czysto zewnętrzną. Słuchanie to angażuje całego człowieka. Słuchać bowiem w języku greckim oznacza przyjmować słowo, być posłusznym temu słowu, wykonać to co się słyszy. Jest to czynność, która angażuje całego człowieka, całe jego życie. Dlatego z tego słuchania rodzi się druga postawa: tekst grecki znów mówi nie tyle o tym, że owce idą za Pasterzem, co towarzyszą Mu, są z Nim. Nie jest to tylko ślepe podążanie, ale wspólna wędrówka, wspólne bycie, spędzanie razem czasu. To które jest rodzajem przyjaźni, pewnego pozytywnego przywiązania do Pasterza.

    Z drugiej strony Pasterz jest tym, który zna owce. I znów idąc głębiej ta znajomość nie ogranicza się tylko to zewnętrznego aktu. Słowo użyte w oryginale mówi nie tylko o znajomości ale także rozumieniu, przyjmowaniu, akceptowaniu owiec. W ten sposób wraża się miłość Pasterza do owiec, który jest gotów być dla nich, respektować ich słabości i wątpliwości we wspólnym wędrowaniu. Szczytem tej postawy Pasterza jest to, że daje im życie wieczne. To życie, które ma on w sobie, daje swoim owcom. Nie stawia więc granicy między nimi a sobą. Samego siebie czyni darem dla tych, którzy Mu towarzyszą, aby i oni mogli mieć życie, które On posiada.

    Warto zwrócić uwagę, że Pasterz jest zawsze gotowy poznawać i prowadzić swoją owczarnię do pełni życia. To od człowieka zależy czy chce podążać za Pasterzem, towarzyszyć Mu, czy woli wybierać własne ścieżki złudnej samorealizacji. Bez słuchania Zmartwychwstałego, bez nasłuchiwania Jego słowa, powierzania Mu własnego życia człowiek zawsze jest skazany na pożarcie przez wilki tego świata. Tylko przylgnięcie do Pasterza i zaufanie Mu daje pewność dotarcia na zielone pastwiska, do źródeł wód życia.

    Posted by ks. Sławek @ 15:51

Comments are closed.