Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Luty 2018
N P W Ś C P S
« Sty    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728  
  •  Spotkanie Boga i człowieka w czasie dokonuje się w każdej chwili. Dlatego Liturgia chce oświetlać i pokazywa prawdziwy sens nie tylko wybranych fragmentów czasu, ale całej ludzkiej aktywności. Stąd dzisiaj spróbuję na podstawie pewnej modlitwy rzucić pewne światło na pracę człowieka.

     

    Boże, najlepszy Ojcze, Ty ustanowiłeś pracę, aby dzięki niej ludzie mogli się rozwijać i wzajemnie sobie pomagać. Spraw, abyśmy wytrwale pracowali i żyli jak Twoje dzieci w duchu prawdziwej miłości. Przez Chrystusa Pana naszego (Liturgia godzin, Modlitwa w ciągu dnia)

     

    To jedna z modlitw, które Kościół proponuje w modlitwie zanoszonej do Boga w ciągu dnia. Wbrew pozorom, modlitwa nie tyle próbuje nas wytrącić z rytmu pracy, co nadać pracy jej właściwy sens.

     

    Już pierwsze zdanie daje światło na pracę, którą człowiek wykonuje. Wyraża wiarę, że praca nie jest jedynie przykrym obowiązkiem, czymś co trzeba zrobić z konieczności, a jedynym dobrem, które przynosi są korzyści finansowe. Liturgia Kościoła zaprasza, aby głębiej spojrzeć na sens pracy. Bóg ustanowił ją, aby ludzie mogli się rozwijać i wzajemnie sobie pomagać.

     

    Rozwój człowieka i wzajemne budowanie się to głębszy sens pracy, który objawia modlitwa. W centrum stoi człowiek, a nie pieniądz. Jeśli człowiek traci ten wymiar, jeśli w centrum postawi jedynie zysk materialny, to często prowadzi do tego, że człowiek nie rozwija się, ale wręcz gubi sam siebie. Liturgia dowartościowując człowieka ocala go przed zagubieniem się w pogoni za samym pieniądzem.

     

    Drugi cel, o którym mówi modlitwa to wzajemna pomoc. Praca nie tylko rozwija człowieka jako jednostkę, samotną wyspę żyjącą dla siebie. Praca odnajduje swój pełny wymiar w służbie wspólnocie, społeczności czy całej ludzkości. Nawet ta, która na pozór nie ma wiele wspólnego z ludźmi, wykonywana w odosobnieniu przyczyna się w jakiś sposób do budowania cywilizacji. W ten sposób poprzez pracę człowiek, który uświadamia sobie że pracuje nie tylko dla siebie. Ta świadomość nadaje pracy nowy sens: praca wyraża miłość.

     

    Po uświadomieniu sobie tego czym jest praca i czemu służy, w modlitwie wierzący proszą, aby mogli wytrwale pracować. W tym zdaniu zawarty jest realizm życia: wytrwałość w pracy nie jest czymś prostym, spontanicznym. Wierzący proszą więc Boga o to, aby uzdolnił ich do wytrwałości w pracy, kiedy w połowie dnia przyjść może zmęczenie, zniechęcenie. Prośbę o wytrwałość w pracy połączona jest z prośbą o ducha miłości. Ożywiani tym duchem z pogodą serca mogą podejmować obowiązki, które stawia przed nimi konkretny dzień pracy.

     

    Podsumowując, można stwierdzić, że modlitwa nie wyobcowuje człowieka z pracy, ale próbuje uchronić go przed pułapką postawienia w centrum jedynie zysku, przed uczynieniem z pieniądza jedynej normy pracy. Człowiek nie jest niewolnikiem pracy i pieniądza. Zysk materialny musi zostać podporządkowany człowiekowi, nie odwrotnie. Takie podejście jest jednak możliwe tylko wtedy, jeśli człowiek jest zakorzeniony w Bogu, jeśli potrafi w świetle Jego obecności przeżywać swoje codzienne obowiązki. Tylko w taki sposób czas pracy staje się miejscem spotkania Boga i człowieka, częścią nieustannie trwającej historii zbawienia.

     

     

    Posted by ks. Sławek @ 20:28

Comments are closed.