Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Lipiec 2018
N P W Ś C P S
« Maj    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
  • Jezus nieustannie dotyka tego jednego, najgłębszego pragnienia człowieka – pragnienia życia. Tydzień temu wskazywał modlitwę jako sposób wejścia w tą nową perspektywę życia. Tym razem ostrzega przed niebezpieczeństwem, które grozi człowiekowi szukającemu pełni. Chrystus pełen troski zwraca się do swoich uczniów:

    Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś opływa we wszystko, życie jego nie jest zależne od jego mienia. (Łk 12,15)

    To poszukiwanie pełni życia wpisane jest w serce człowieka. Został on bowiem stworzony do życia i do wieczności. Bóg nie uczynił śmierci, ale weszła ona na świat poprzez zawiść diabła. To za jego namową ludzie wyparli się  Tego, który jest życiem i stali się śmiertelni. Pragnienie życia nieustannie pulsuje jednak w sercu człowieka. Właśnie to pragnienie mobilizuje nie tylko do stawiania pytań o życie wieczne, ale też do konkretnych czynów, które to życie mogą przybliżyć.

    Ewangelia rysuje przed nami wydarzenie, w którym do Jezusa przychodzi człowiek prosząc o pomoc w sprawie spadkowej. Nawet jeśli miał on rację i prawo do tego spadku, to Jezus patrzy głębiej i widzi, że spadek ten zajął serce tego człowieka. W spadku tym upatrywał on swojego życia. W ten sposób wszedł w najbardziej niebezpieczną iluzję, która grozi człowiekowi: to iluzja, która podpowiada, że życie można zdobyć własnym wysiłkiem, że można je nabyć, zabezpieczyć i potem posiadać.

    Jezus próbuje wyprowadzić zarówno tego człowieka, jak i nas wszystkich z tej iluzji. Aby poruszyć słuchaczy i dotrzeć do serca owładniętego iluzją, zwraca się bezpośrednio głupcze, do każdego kto życia szuka ufając jedynie sobie i własnym zdolnościom. Życie wieczne nie zależy od człowieka, od tego kim jest i co posiada. Życie wieczne jest darem i może zostać tylko przyjęte jako dar. Tylko Bóg jest źródłem życia, a Jego nie można posiadać, można Go nieustannie przyjmować, cieszyć się Jego darem, ale nie można Go nagromadzić na przyszłość.

    W świecie, w którym wszystko zdaje się krzyczeć aby zabezpieczyć swoje życie ubezpieczeniami, funduszami, lokatami czy innymi wynalazkami ekonomii; w świecie, w którym człowiek utożsamił szczęście z pieniądzem, w świecie; w świecie, w którym ludzie nie mają już czasu żyć, bo pracują ponad miarę aby odłożyć na lepszą przyszłość, słowo to przychodzi jako ratunek dla zmęczonego zdobywaniem życia człowieka XXI wieku. Miejmy jednak odwagę dopuścić do słowo do naszego serca, nawet jeśli owo głupcze dotyka je i rani. Ono rani, aby uzdrowić i ocalić życie – nie to doczesne, ale to wieczne.

    Posted by ks. Sławek @ 16:45

Comments are closed.