Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Październik 2018
N P W Ś C P S
« Wrz    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
  • W centrum Ewangelii jest życie. W ubiegłym tygodniu, Bóg nazwany został Miłośnikiem życia, tym razem sam Jezus zwraca się podobnie do saduceuszów. Mówi bowiem:

    Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją (Łk 10,37)

    Ci, którzy należą do Boga mają życie. On sam jest życiem człowieka. Życie, które daje Bóg nie jest tylko tym, które się kończy wraz ze śmiercią. Gdyby Bóg nie miał mocy pokonać śmierci, gdyby wobec śmierci okazał się bezsilnym, nie byłby Bogiem. To właśnie fakt, że jest Żyjący i daje życie mocniejsze niż śmierć świadczy o tym, że jest Bogiem.

    Jezus mówiąc o Bogu żywym przywołuje objawienie się Mojżeszowi, w którym Bóg nazywa się Bogiem Abrahama, Izaaka i Jakuba. O nich, choć pomarli wiele lat przed Mojżeszem, Bóg mówi jak o żywych. Dla Boga bowiem życie nie kończy się wraz ze śmiercią, ono trwa, a nawet więcej – po śmierci nabiera swojego pełnego kształtu.

    Ta pełnia wyraża się w tym krótkim stwierdzeniu Jezusa, kiedy mówi o tym, że wszyscy dla Niego żyją. Poza bramą śmierci człowiek będzie żył już nie dla siebie, ale dla Boga. Bóg będzie Bogiem człowieka, a człowiek – człowiekiem Boga. W ten sposób zostanie przywrócone to zjednoczenie człowieka z Bogiem, które zostało zniszczone przez grzech pierworodny.

    Życie to nie jest jednak czymś, co stanie się dopiero po śmierci. Ono dokonuje się już tutaj na tyle, na ile człowiek zaczyna żyć nie dla siebie ale dla Boga. Oddając się w Jego ręce i żyjąc dla Niego, człowiek zaczyna doświadczać, że On prawdziwie jest Bogiem żywym, że jest Bogiem człowieka i dawcą życia. Wówczas już tutaj na ziemi zaczyna się otwierać furtka wieczności.

    Posted by ks. Sławek @ 18:11

Comments are closed.