Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Czerwiec 2018
N P W Ś C P S
« Maj    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
  • Przez trzy kolejne niedziele Wielkiego Postu, Jan Ewangelista będzie próbował odsłonić przed nami cząstkę tajemnicy Jezusa Chrystusa. Pierwszy obraz, który stawia przed nami to obraz wody życia. Kiedy w upalny dzień Samarytanka przyszła do studni zaczerpnąć wody, Jezus nawiązał z nią dialog, podczas którego padły słowa:

    Każdy kto pije tę wodę znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam stanie się w nim źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu (J 4,13-14).

    Obraz wody, który przywołuje Jezus jest znaczący. Dla ludów Palestyny, woda oznaczała życie. Ono rozwijało się tam, gdzie była woda, przede wszystkim w okolicy Jeziora Galilejskiego i wzdłuż Jordanu. Pragnienie wody, było tak naprawdę pragnieniem życia, które ona podtrzymywała. Jezus odwołuje się do tego pragnienia mówiąc że jest woda, która daje tylko chwilowe zaspokojenie pragnienia. Nawet jeśli pijąc ją człowiek czuje się zaspokojony, to jednak poczucie nasycenia trwa tylko chwile, a pragnący skazany jest nieustannie szukać miejsca, skąd może zaczerpnąć.

    Ten obraz oddaje prawdę naszego życia, w którym jesteśmy ludźmi szukającymi. Nieustanie szukamy spełnienia, kiedy znajdziemy coś co daje poczucie nasycenia i spełnienia, zachlannie sie tego chwytamy, chwila taka trwa jednak tylko przez jakiś czas; potem znów zaczyna się poszukiwanie. Próbujemy czerpać poczucie szczęścia i spełnienia z relacji ludzkich, dóbr materialnych, własnych osiągnięć i sukcesów. Ostatecznie jednak, są to studnie z wodą, która nie daje trwałego spełnienia, a człowiek znów pragnie.

    Na kanwie tego doświadczenia Jezus rozwija nową perspektywę. Mówi o wodzie, która sprawia, że człowiek nieustannie jest spełniony, która sprawia że człowiek nie szuka więcej. Mało tego, już nie tylko nie jest poszukiwaczem spełnienia, ale staje się źródłem wody życia dla innych! Taka  perspektywa całkowicie przerasta oczekiwania człowieka i sprawia, ale też zmienia orientację życia. Nie jest to już życie z uwagą zwróconą na siebie, ale życie zwrócone ku innym, życie obdarowujące. To jest boskie życie w sercu człowieka.

    Jezus obiecuje tą wodę, która na nowo wytryśnie dla każdego z nas w Noc Zmartwychwstania. Wówczas uroczyście poświęcona woda w chrzcielnicy przypomni nam, że dla nas, chrześcijan jest jedna, jedyna „studnia życia” – Zmartwychwstały Pan, który udziela swojego boskiego życia tym,  którzy są z Nim zjednoczeni.

    Przygotowując się do Wielkanocy, pytajmy się w świetle Słowa co jest naszą studnią,  z której czerpiemy życie? W czym, albo w kim pokładamy nadzieję? Do kogo albo dokąd udajemy się, aby zaspokoić pragnienia naszego serca? Wiedząc, że po wodzie z naszych studni znów będziemy pragnąć, zwracajmy się ku Panu, który udziela nam za darmo wody życia wiecznego.

    Posted by ks. Sławek @ 20:56

Comments are closed.