Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Grudzień 2018
N P W Ś C P S
« Lis    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  
  • Wniebowstąpienie Pańskie to wydarzenie, które kończy ziemską misję Jezusa. Odrzucony, umęczony i zabity, zmartwychwstał aby objawić życie. Po swojej misji został wzięty do nieba, ale nie oznacza to, że odszedł. W niedzielnej Ewangelii, tuż przed wniebowstąpieniem obiecał swoim uczniom:

    A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata (Mt 28,20)

    Niebo, nie jest jakąś przestrzenią odległą od ziemi. Niebo, to pewien stan życia, który jest w Bogu, bo sam Bóg jest niebem. Niebo jest stanem pełnej komunii, pełnego zjednoczenia, całkowitego oddania się w ramiona Ojca. Jezus wstępując do nieba wszedł w całkowitą jedność z Ojcem, wrócił w Jego ramiona, zanurzając się w Jego obecności. Wstępując jednak całkowicie w ten stan boskiego życia nie oddalił się, ale – paradoksalnie – jeszcze bardziej zbliżył się do człowieka!

    Bóg bowiem nie jest Bogiem odległym, jest Emmanuelem, Bogiem z nami. Dlatego Jezus, wracając w ramiona Ojca mógł dać tą obietnicę, swojej obecności. Żyjąc w Bogu, może być jeszcze bliżej człowieka, niż podczas swojego ziemskiego życia. Granica grzechu, który niszczy relacje i rozdziela ludzi właśnie w Jezusie została zniszczona. On, wstępując do nieba jest całkowicie z człowiekiem i dla człowieka: w każdym miejscu i w każdym czasie.

    W świecie, w którym człowiek doświadcza samotności, wyobcowania i odrzucenia, właśnie ta spełniona obietnica Obecności Pana jest dobrą nowiną obwieszczoną wierzącym. W każdym miejscu i w każdym czasie, przekraczając wszystkie granice Jezus jest z człowiekiem. A jeśli On, będąc w niebie jest z nami, to po to, aby pośród nas tworzyć niebo, aby samotność została przezwyciężona, aby między nami pojawiła się komunia życia.

    Eucharystia jest szczególnym momentem tej jedności: z Bogiem i drugim człowiekiem. W niej niebo się otwiera, a Pan rzeczywiście jest ze swoimi. Otwierajmy więc nasze serca, aby Ten, który wstąpił do nieba, mógł wstąpić także w nasze serca, aby tam przyszedł z darem swojej obecności i pozwolił nam zasmakować nieba.

    Posted by ks. Sławek @ 23:25

Comments are closed.