Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Lipiec 2018
N P W Ś C P S
« Maj    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
  • Mowy Jezusa o winnicy przywłaszczonej przez dzierżawców, a także o zaproszonych na ucztę, którzy nią wzgardzili podburzały serca faryzeuszów. Próbowali oni podchwycić Jezusa w mowie, zastawić na niego jakąś pułapkę. Taki klimat sporów będzie towarzyszył nam przez najbliższe tygodnie. Pierwszą odsłonę sporu usłyszymy w najbliższą niedzielę, w której to uczniowie faryzeuszów, po pełnym pochlebstw wstępie, skierują do Jezusa pytanie:

    Powiedz nam, jak ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie? (Mt 22,17)

    Pytanie to miało za cel przede wszystkim wprowadzić Jezusa w potrzask. Zgoda na podatek miałaby oznaczać sprzyjanie okupantowi, odmowa płacenia – byłaby uznana za bunt przeciw władzy. Bardziej jednak niż na odpowiedź Jezusa, chciałbym zwrócić uwagę na mentalność tych, którzy pytanie zadają, a która w samym pytaniu się kryje. Pytanie to ma znaczenie o wiele głębsze niż sam podatek. Płacenie podatku było wyrazem akceptacji władzy, okupanta. Było więc w tym pytaniu zawarta kwestia o wiele głębsza: to kwestia władzy, autorytetu, posłuszeństwa. Czy należy się ono Bogu czy cezarowi?

    Pytanie tak postawione rysowało obraz świata, w którym Bóg i cezar byli by dla siebie konkurentami. Albo płacenie podatku cezarowi – i uznanie jego zwierzchnictwa, albo uznanie Boga jako Pana i bunt przeciw pogańskiemu władcy. Stawianie jednak Boga i cezara na jednej płaszczyźnie jest błędem, który Jezus demaskuje. Bóg i cezar to dwa całkowicie inne poziomy relacji. Jego królestw – powie sam Jezus – nie jest z tego świata (por. J 18,33). On jest tym do którego należy ziemia i wszystko co ją napełnia (Ps 24,1). Także cezar nie miałby żadnej władzy, gdyby mu nie została udzielona z góry (por J 19,11).

    W tym obrazie świata, który rysuje Jezus w swojej odpowiedzi, nie jest konkurentem cezara. Posłuszeństwo Bogu nie jest odrzuceniem wszelkiej ziemskiej władzy. Bóg jest Panem historii i Panem świata także wtedy, kiedy po ludzku zdaje się, że poganie zaczynają triumfować. Ten obraz Boga, który nie jest władcą jak jeden z wielu, który nie musi konkurować z innymi przypomina nam Jezus, aby budzić w nas zaufanie do Ojca. Dzisiaj, w świecie, w którym zło zdaje się triumfować, Bóg ciągle powtarza niczym w pierwszym czytaniu: „Ja jestem Pan i nie ma innego”. Próbujmy więc w tym kluczu odczytać historię naszego tu i teraz, historię osobistą, ale też historię wydarzeń, które może napawają nas niepewnością.

    Pan nie stracił kontroli nad światem. Żaden władca ani rząd tego świata, choćby najbardziej pogański, swoimi decyzjami nie może zniszczyć zwycięstwa, które już się dokonało. W Eucharystii właśnie to zwycięstwo Pana świętujemy!

    Posted by ks. Sławek @ 19:10

Comments are closed.