Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Sierpień 2018
N P W Ś C P S
« Lip    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
  • Po odśpiewaniu modlitwy i wezwaniu Ducha Świętego wchodzimy w samo centrum celebracji. Są nim słowa przysięgi. Zanim zatrzymamy się nad samą przysięgą, dziś spójrzmy jeszcze na słowa wprowadzenia do niej. Tuż po modlitwie o Ducha Świętego kapłan zwraca się do narzeczonych:

    Skoro zamierzacie zawrzeć sakramentalny związek małżeński, podajcie sobie prawe dłonie i wobec Boga i Kościoła powtarzajcie za mną słowa przysięgi małżeńskiej.

    Te słowa, które na pierwszy rzut oka wydają się tylko pewnym komentarzem i podpowiedzią dla narzeczonych co mają teraz robić, niosą w sobie pewne istotne szczegóły. Tekst łaciński po raz kolejny lepiej oddaje te elementy, które pozwalają nam głębiej wejść w to co się dokonuje. Tłumaczenie bardziej dosłowne mogłoby brzmieć w ten sposób: Jeśli więc chcecie zawrzeć przymierze świętego Małżeństwa, podając sobie ręce przed Bogiem i Jego Kościołem wyraźcie waszą zgodę. Nie ma więc mowy o związku ale o przymierzu świętego Małżeństwa, nie ma też mowy o powtarzaniu słów ale o wyrażeniu zgody przed Bogiem i przed Jego Kościołem. Nad tymi elementami dzisiaj się zatrzymamy.

    Pierwsza rzecz to przymierze. Małżeństwo nie jest tylko związkiem, ale jest przymierzem. Takie określenie relacji niesie w sobie całe biblijne bogactwo przymierza, które Bóg zawierał wielokrotnie ze swoim ludem i której dopełniło się wówczas, kiedy w Chrystusie zawarł Nowe i Wieczne Przymierze. Przymierze to coś więcej niż związek, to pewien pakt, który angażuje osobę z całym jej życiem, który rodzi zobowiązania, odpowiedzialność. Dla małżonków obrazem i wzorem przymierza jest właśnie to, które dokonało się w Chrystusie, który za swoją oblubienicę oddał życie. Małżeństwo to nie zwykły związek, to nie umowa, którą można wypowiedzieć, to przymierze, święte przymierze małżeńskie.

    Takie przymierze zostaje zawarte przed Bogiem i przed Jego Kościołem. Przymierze małżeńskie nie jest więc sprawą prywatną dwojga. Przymierze zawarte przed Bogiem i Jego Kościołem ma podwójne znaczenie. Kiedy Liturgia mówi o Bogu i o JEGO Kościele, przywołuje na myśl to Przymierze, które jest wzorem każdego przymierza. Kościół jest Kościołem Boga, bo On nabył Go swoją własną Krwią, a Krew ta stała się Krwią Przymierza. Bóg i Jego Kościół to ta Wielka Tajemnica oblubieńczej miłości, przed którą stają nowożeńcy, aby w jej obliczu zdecydować się na taki sam związek: związek miłości potężniejszej niż śmierć. Bóg i cała wspólnota Kościoła wspiera ich w tym, co się ma dokonać.

    Z drugiej strony nowożeńcy stają przed Bogiem i Jego Kościołem, aby przed Nimi wyrazić swoją zgodę, ale także aby później przed Nimi żyć tym, na co się zdecydowali. Ich miłość w tym momencie przestaje być prywatna, wychodzi z ukrycia, wychodzi z cienia, staje się w pewien sposób publiczna, bo staje się udziałem w Wielkiej Miłości Boga i Kościoła. Ci dwoje teraz już będą rozpoznawani przez Boga i przez Kościół, czyli przez ich bliskich, znajomych, sąsiadów, przyjaciół. Będą rozpoznawani jako małżeństwo i ich misją będzie to, aby przymierze przez nich zawarte przywodziło na myśl Przymierze Boga z Jego Kościołem.

    Do tej wielkiej misji przystępują oni sami, a Bóg i Kościół, w osobie ich bliskich oraz kapłana nasłuchuje tego, co sobie wzajemnie wyznają. O tym następnym razem.

    Posted by ks. Sławek @ 18:40

Comments are closed.