Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Styczeń 2018
N P W Ś C P S
« Gru    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
  • Pierwsza niedziela po Narodzeniu Pańskim to Niedziela Świętej Rodziny. W tym dniu liturgia kieruje nasz wzrok na tą wspólnotę osób, w której narodził się i wzrastał Zbawiciel. To właśnie ona staje się wzorem każdej rodziny chrześcijańskiej. Ewaneglia tego dnia stawia przed nami wydarzenie ofiarowania Jezusa w świątyni:

    Gdy upłynęły dni Ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu (Łk 2,22-40)

    Obrzęd ofiarowania w świątyni był dla Izraelitów wspomnieniem wyjścia z Egiptu. Wówczas to Anioł śmierci zniszczył pierworodnych w Egipcie, a ocalił Izraelitów i pozwolił im wyjść na wolność. Ofiarując pierworodne dziecko Izraelaska rodzina wspominała to wielkie dzieło Pana Boga i uznawała w tym geście, że to od Pana przychodzi ocalenie i do Niego należy każdy pierworodny. W ten sposób rodzina strzegła swojej tożsamości wspominając to najważniejsze wydarzenie w dziejach Izraela. Ofiarując pierworodnego i wykupując go od Pana rodzice wyznawali wiarę w Pana, który działa w historii ich narodu.

    W niedzielę Świętej Rodziny warto zwrócić uwagę na ten element strzeżenia własnych korzeni i tożsamości rodziny. Pamięć i wspominanie własnych korzeni (powrót do celebracji sakramentu małżeństwa), ale także pamięć o tych momentach życia, w których obecność Pana była bardziej niż zwykle doświadczalna to cenne elementy życia rodzinnego. Pamięć i tradycja są tymi elementami, które pozwalają ocalić tożsamość rodziny, a tym samym głębiej kształtują tożsamość i osobowość każdego z jej członków. Rodzina bez własnych korzeni, bez tożsamości, bez własnych rytuałów i czasów świąt staje się krucha i podatna na niszczący wpływ mentalności świata.

    Warto dodać jednak, że przekaz własnej tożsamości odbywa się poprzez więź. Sama pamięć i wspominanie, jeśli zamknięte jest w obrębie samych małżonków, nie ma mocy oddziaływania na dzieci. Potrzebna jest więź, opowiadanie wydarzeń przeszłości, działania Pana, wspominanie. To dokonać się może jedynie wówczas, kiedy rodziców z dziećmi łączy głęboka więź. To jest drugi istotny element, na który chciałbym zwrócić uwagę. Żyjemy bowiem w kulturze braku więzi rodzinnych, w której domy bardziej niż gniazdo rodzinne są hotelami, w których ludzi łączy jedynie ten sam klucz.

    Pamięć i więzi to elementy, które mogą pomóc rodzinie na nowo stać się tym, do czego została powołana: przestrzenią życia, bezpieczeństwa, wzrastania, przekazywania wartości. Taka rodzina staje się naprawdę płodna, nie tylko dlatego że rodzą się w niej dzieci, ale jeszcze bardziej dlatego, że te dzieci w niej budują swoją tożsamość i osobowość, w niej mogą dojrzewać i stawać się w pełni sobą. A widzieć dojrzałe, potomstwo, świadome własnej tożsamości i wartości, to chyba największe szczęście rodziców.

    Posted by ks. Sławek @ 23:30

Comments are closed.