Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Sierpień 2018
N P W Ś C P S
« Lip    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
  • Niedziela Zmartwychwstania rozpoczyna wielką radość Kościoła ze zwycięstwa Pana. On, który w Wielki Piątek wydawał się najbardziej przegranym człowiekiem na ziemi, w Zmartwychwstaniu objawia moc Boga. Wszystkie Ewangelie, które relacjonują to wydarzenie zaczynają się w bardzo podobny sposób:

    Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno… (J 20,1)

    Chcę zwrócić uwagę na ten szczegół, bo nieraz w naszej mentalności niedziela, poranek zmartwychwstania nie jest pierwszym, ale siódmym dniem, zakończeniem tygodnia, week-end’em. Tymczasem Pan Bóg, kiedy stwarzał świat, dnia siódmego zakończył stwarzanie i w szabat odpoczął. Sobota więc kończyła dzieło stworzenia, a Żydzi, posłuszni poleceniu Boga, świętowali ten ostatni dzień stworzenia.

    W tą logikę Starego Testamentu wszedł Jezus. W Nim Bóg postanowił odnowić zepsute przez grzech stworzenie. On przez swoją śmierć na krzyżu wszedł do odpoczynku Pana, wszedł w szabat i całą Wielką Sobotę odpoczywał po dokonanym dziele odkupienia. Kościół w Wielką Sobotę towarzyszył Mu poprzez swoje zatrzymanie się, milczenie, trwanie z Panem w Jego szabacie. Wszystko wydawało się skończone.

    Jednak pierwszego dnia tygodnia, wczesnym rankiem, nic już nie było takie jak wcześniej. Tego dnia, który wydawał się uczniom powrotem do starego życia Bóg wyprowadził ich z jakichkolwiek schematów i stworzył nowy pierwszy dzień tygodnia. Dla uczniów rozpoczęło się coś nowego. Grób był pusty, a Pan objawiał im się w nowej postaci. Dla nich to nie był zwykły pierwszy dzień tygodnia, ale początek nowego stworzenia! Dlatego pierwsi chrześcijanie nazwali ten dzień Dniem Pana i zaczęli świętować nie ostatni dzień starego, ale pierwszy dzień nowego stworzenia.

    Pierwszy dzień tygodnia, dzień Zmartwychwstania jest fundamentem nowej tożsamości uczniów. Jeśli apostołowie i pierwsi chrześcijanie zaczęli żyć na nowy sposób, to dlatego że fundamentem swojego życia i swojej tożsamości uczynili ten pierwszy dzień tygodnia – dzień spotkania Zmartwychwstałego. Po spotkaniu z Nim nic już nie może być takie jak wcześniej, cała rzeczywistość jest już widziana z perspektywy Boga, który zwyciężył krzyż i śmierć.

    W tym szczególnym Pierwszym Dniu Nowego Stworzenia odkrywajmy głębiej fundament naszego życia, naszą tożsamość. Jesteśmy nowym stworzeniem, zbudowanym na Zmartwychwstałym Panu! W Nim jesteśmy zwycięzcami, dlatego z odwagą czerpmy z Jego boskiego życia w czasie tych Świąt, a także w każdy pierwszy dzień tygodnia, dzień Pana. Niech On będzie dla nas naprawdę pierwszym, fundamentalnym, najważniejszym.

    Dla chrześcijanina nie ma bowiem innego fundamentu, innej racji, innej nadziei. Jeśli jest jakieś źródło życia, źródło mocy, dzięki której możemy kochać miłością ofiarną, przebaczać, żywić nadzieję tam, gdzie świat widzi tylko rozpacz, zachowywać pokój tam, gdzie po ludzku pozostaje tylko panika… jeśli chrześcijanin żyje w ten sposób to tylko dlatego że Chrystus zmartwychwstał! Nie ma innej racji, innego uzasadnienia tego nowego stylu życia. Wierzący to ten, który odkrył, że poza Chrystusem nie ma życia i dlatego rozpoczyna i buduje na Nim. Tylko taki wybór i takie ustawienie niedzieli jako dnia pierwszego, a nie ostatniego sprawi, że i nasze życie zostanie przemienione tak, jak życie Apostołów.

    Posted by ks. Sławek @ 01:12

Comments are closed.