Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Lipiec 2018
N P W Ś C P S
« Maj    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
  • Czwartek po uroczystości Trójcy Świętej poświęcony jest Ciału i Krwi Chrystusa. Dzień ten upamiętnia cud eucharystyczny w Bolsano w 1263 roku. Wówczas wątpiący kapłan celebrował Eucharystię, podczas której z Hostii wypłynęła prawdziwa Krew kapiąc na ołtarz. W ten sposób Jezus pragnął zapewnić nas o swojej obecności w Eucharystii. W czasie Mszy w tym dniu czytamy Jego słowa o Ciele i Krwi:

    A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dał im mówiąc: „Bierzcie, to jest Ciało moje”. Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie dał im, i pili z niego wszyscy. I rzekł do nich: „To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana. (Mk 14,22-26)

    To Ciało i ta Krew, które nam Jezus zostawił mają jednak szczególny dynamizm. Nie jest to tylko jakieś Ciało Syna Bożego i jakaś Krew. Obecność Chrystusa w Chlebie i Winie nie jest tylko prostą obecnością, w której brak jakiegokolwiek ruchu i życia. Jest to Ciało wydane i Krew wylana. Cały styl życia Jezusa był właśnie taki, aby oddać swoje życie dla zbawienia, dla uratowania swoich braci. W Nim nieustannie było to dążenie, aby wydać siebie i dać życie innym.

    Ciało i Krew, Jego obecność pośród nas nie może być inna. On nie przychodzi do nas jak władca, który siedzi na tronie i chce być podziwiany. Pan nie jest kimś nieruchomym, statycznym, albo kimś kto chciałby jedynie zostać przyjęty i zamknięty w naszym sercu. On, w swoim Ciele i Krwi jest pełen tej dynamiki oddawania siebie, jest ciągle Ciałem wydanym i wydającym się, Krwią wylaną i przelewającą się dla naszego zbawienia.

    Jego obecność jest obecnością prowokującą! On został pośród nas i nieustannie odnawia przed nami cud swojej obecności, aby nas pociągnąć, aby nas zaangażować i wprowadzić w ten sam boski sposób życia. Przyjmując Jego Ciało i Krew zgadzamy się w to wejście w Jego logikę, w wydanie naszego ciała i krwi, to znaczy naszego życia, dla braci. W ten sposób wchodzimy w prawdziwą logikę miłości, która jest zapomnieniem siebie i ofiarowaniem siebie.

    Pan w swoim Ciele i Krwi na krzyżu rozbił granicę ludzkiego lęku o siebie samego, wydał siebie, ofiarował siebie i umierając przeszedł do prawdziwego życia. W Komunii świętej prowokuje nas do pokonania tego samego lęku o siebie, prowokuje nas do wyjścia poza grancie siebie, poza ciasny interesowny horyzont naszego myślenia. Tam kryje się życie.

    Przyjmując Go w Komunii Świętej, podążając za Nim w procesji i adorując Jego obecność w Hostii próbujmy zobaczyć Pana, który ciągle jest w drodze, który ciągle dąży do tego, aby ofiarować siebie bardziej i bardziej. Prośmy też o odwagę nie pozostawania w tyle, ale zjednoczeni z Nim fizycznie, jednoczmy się z Nim w tym samym dążeniu miłości. Wtedy Eucharystia zaczynie nas przemieniać.

    Posted by ks. Sławek @ 19:20

Comments are closed.