Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Kwiecień 2018
N P W Ś C P S
« Mar    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  
  • Dzięki Liturgii, jesteśmy wraz z uczniami przywołani przez Jezusa, aby usłyszeć Jego słowo pochwały dla wdowy. On, obserwując ludzi wrzucających ofiarę do skarbony świątyni, przywołuje nas do siebie razem z Apostołami, i mówi:

    Zaprawdę powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie (Mk12,43-44)

    Dar, który uczyniła kobieta jest czymś więcej niż zwykłą jałmużną i heroizmem. Jest to gest prorocki. Kobieta uczyniła to, co niedługo potem uczynił Jezus, już nie z pieniądzem, ale ze swoim życiem. On na Krzyżu, w całym swym niedostatku i ubóstwie, złożył Ojcu wszystko co miał, całe swoje życie. To właśnie taki gest wprowadził go do chwały zmartwychwstania. Tak Jezus wypełnił życiem to czego postawa wdowy była zapowiedzą.

    Można więc powiedzieć, że uboga wdowa, swoim małym gestem wyprzedziła śmierć. Wszyscy ubodzy, którzy wrzucali do skarbony wiele, wrzucali z tego co im zbywało. Oni dawali tak, aby nie odczuć straty. Swoje bogactwo trzymali w garści i nie chcieli go wypuścić. Przekonanie, że bogactwo da życie było jednak tylko iluzją. Wcześniej czy później przyjdzie moment, moment śmierci, kiedy człowiek otworzy ręce i wypuści całe bogactwo i zostawi je innym.

    Wdowa nie czekała na ten moment, nie ściskała w ręku ostatniego grosza, tak, by śmierć musiała „siłą” go wyciągać. Ona dobrowolnie wrzuciła go do skarbony świątyni, do miejsca które było znakiem obecności Pana. Uboga wdowa, z całą swoją biedą powierzyła się Obecności Żyjącego i w ten sposób wyprzedziła śmierć i przeszła do życia.

    Ilekroć człowiek ma odwagę wypuścić z ręki własne bogactwo, nie ważne czy materialne czy duchowe, i powierzyć się obecności Pana; ilekroć w całej swojej biedzie i niewystarczalności oddaje wszystko w ręce Pana, tylekroć uprzedza śmierć i przechodzi do życia. Ten zaś kto ściska własne posiadłości, liczy na siebie i swoje zasługi, wcześniej czy późnej przekona się, że te argumenty na nic się nie przydadzą.

    Uczestnicząc w Eucharystii, w której Pan daje nam udział w swoim przejściu ze śmierci do życia, oddajmy Mu własne obawy, bogactwo i biedę. Złóżmy w Jego ręce wszystko co mamy, abyśmy i my mogli uprzedzić śmierć i przejść do życia!

     

     

    Posted by ks. Sławek @ 23:43

Comments are closed.