Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Kwiecień 2018
N P W Ś C P S
« Mar    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  
  • Eschatologia, czyli wizja końca jest tematem mowy Jezusa w przedostatnią niedzielę roku liturgicznego. Po zapowiedziach zniszczenia Jerozolimy, i zachęcie do czujności Jezus mówi do swoich uczniów:

    W owe dni, po wielkim ucisku słońce się zaćmi i księżyc nie da swego blasku. Gwiazdy będą padać z nieba i moce na niebie zostaną wstrząśnięte.  Wówczas ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego w obłokach z wielką mocą i chwałą. (Mk 13,24-32)

    W słowie Jezusa widać dwa obrazy. Pierwszy to obraz końca, zaćmienia słońca, księżyca bez blasku i spadających gwiazd. Jezus nie mówi jednak tylko o zjawiskach astronomicznych. Słońce, księżyc i gwiazdy to elementy najbardziej pewne w naszym świecie. One wyznaczają rytm czasu. Słońce wschodzi każdego dnia, wieczorem ustępuje miejsca księżycowi. Jest to coś oczywistego i nie budzącego żadnych wątpliwości, że tak być musi.

    Kiedy Jezus mówi o zaćmieniu słońca i księżyca oraz o spadających gwiazdach, to mówi że to co najbardziej pewne dla człowieka, przestanie takim być. Przyjdzie czas, w którym okaże się że nawet to co wydawało się oczywiste, jak wschód słońca, nie będzie już takim. Nastanie czas niepewności, czas obaw, rozczarowań. Przyjdzie czas, kiedy człowiek odkryje, że poczucie bezpieczeństwa w świecie grzechu jest tylko iluzją.

    Wówczas jednak następuje przełamanie. Wówczas – mówi Jezus – ujrzą Syna Człowieczego, na obłokach. Oto w świecie lęku, obaw i niepewności, w świecie w którym najstabilniejsze punkty odniesienia nie gwarantują już pokoju, ujrzą Syna Człowieczego. On, przychodząc na obłokach stanie się nowym Słońcem sprawiedliwości. To On jest jedynym, który nie przemija nawet wtedy gdy słońce, księżyc i gwiazdy zaczynają zawodzić.

    To doświadczenie eschatologiczne zapowiada koniec czasów, ale ono może stać się osobistym udziałem każdego człowieka już wcześniej. Wówczas, kiedy osobisty świat człowieka się wali, kiedy to co dawało poczucie bezpieczeństwa zawodzi, wówczas można ujrzeć Pana z wielką mocą i chwałą! Wówczas przychodzi ten, który nie przemija i nie zawodzi. Dziś, w Europie pełnej niepewności i obaw warto czytać znaki, aby ujrzeć Pana przychodzącego w chwale. Tylko On nie przemija i nie zawodzi.

    Posted by ks. Sławek @ 23:00

1 Comment to XXXIII Niedziela zwykła – Ucisk, niepewność i przyjście Pana

  • Chodzimy,mowimy,widzimy,czytamy,dotykamy,czujemy,pracujemy,smakujemy,sluchamy,mozemy powachac i uwazamy ze tak bedzie zawsze,ze to normalne ,ze nam sie nalezy,nie przykladamy do tego wagi,ot poprostu wstaje rano i mam,ale nie mam nowego samochodu,nowego komputera,nowej komorki,a to jest najwazniejsze,wiec ruszamy po nasze bozki te najwazniejsze, bo liczy sie tylko to co posiadam materialnie,a ze moge isc po nie,zobaczyc je to „normalka”,kto by sie nad tym zastanawial. A TO SA WLASNIE TE CUDA,CUDA NIEPOJETE,dawane nam co ranek od STWORCY,jak sobie to uswiadomilem i zachowalem w sercu,to wiem ze wszystko co mam jest tym czego porzebuje,bo oczy moich oczu zostaly otwarte i niczego mi nie brak.