Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Kwiecień 2018
N P W Ś C P S
« Mar    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  
  • Kolejny Adwent i kolejny rok liturgiczny. Podobny, ale nie taki sam jak poprzednie. Liturgia prowadzi nas bowiem zawsze o krok dalej, ku spełnieniu tego świata. Z każdym rokiem jesteśmy więc bliżej wypełnienia się zbawczego planu i przyjścia Pana. Adwent, będąc początkiem roku liturgicznego, wprowadza nas we właściwą postawę i ustawia we właściwym kierunku. W Ewangelii usłyszymy słowa:

    nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie (Łk 21,25-28.34-36)

    Te dwa wezwania Chrystusa mówią o tym co istotne, kiedy rozpoczynamy nowy rok liturgiczny. Po pierwsze nabrać ducha. Nie chodzi tutaj o Ducha Świętego, tekst grecki używa słowa anakupto które oznacza wyprostować się,  odginać się, a także nabrać otuchy, nadziei, odwagi. Chodzi więc o zdecydowanie, odwagę, konkretne decyzje i kroki, a nie tylko ciągłe marudzenie, narzekanie i skarżenie się jak to jest ciężko, jak źle. Chrześcijanin nie może żyć jak ktoś, kto został zmuszony nie tylko do wiary, ale i do życia. Tutaj potrzebne jest zdecydowanie, przebojowość, wręcz nieco szaleństwa wiary.

    Druga sprawa to kierunek wędrowania, spojrzenia. Podnieść głowę to spojrzeć w górę, to oderwać na chwilę wzrok od tego co jest na wyciągnięcie ręki. Kiedy patrzymy tylko na to co przed nami, gubimy się w drobiazgach a zapominamy o całej wielkiej perspektywie życia. Wpatrujemy się coraz bardziej w rzeczy banalne, pozwalając aby one zawłaszczyły nasz umysł. W ten sposób krzątamy się wokół rzeczy, które z perspektywy pełni życia nie mają kompletnie znaczenia. Co więcej, żyjemy w iluzji że jesteśmy w stanie nad wszystkim zapanować, a ostatecznie tracimy tylko czas i energię.

    Spojrzeć w górę, to spojrzeć w wielką przestrzeń, pozwolić aby horyzont życia się powiększył. Takie spojrzenie w górę pozwala oderwać się od banałów, pozwala aby w sercu obudziły się prawdziwe ideały i marzenia. Takie spojrzenie po ludzku się nie kalkuluje: człowiek nie kontroluje już wszystkiego, a to na co patrzy wydaje się nieosiągalne, zbyt duże i zbyt odległe. Ale właśnie tam w spojrzeniu w górę jest ukryta tajemnica życia, które nie jest tylko zarabianiem i administrowaniem rzeczami materialnymi, ale kontemplacją tajemnicy. To jednak może pojąć tylko człowiek wolny, niewolnik nie widzi niczego poza pracą. Pan wzywa nas więc do spojrzenia w górę, aby dokonało się w nas prawdziwe wyzwolenie!

    Pan wzywa nas do tych dwóch postaw z jednego powodu: ponieważ zbliża się wasze odkupienie. Tym zbliżającym się odkupieniem jest Pan! Owo nabranie ducha i wzniesienie wzroku nie jest więc tylko jakimś ćwiczeniem, gimnastyką, zabawą. Tutaj chodzi o spotkanie z Panem, chodzi o to, aby nie przegapić Przychodzącego. A więc podnieśmy głowy i nabierzmy ducha! Kiedy świat drży wobec zagrożeń naszych czasów, kiedy coraz mniej rzeczy wydaje się pewnych, usłyszmy wezwanie Pana, który przychodzi.

    Posted by ks. Sławek @ 20:55

1 Comment to I Niedziela Adwentu – Właściwa postawa, właściwy kierunek