Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Czerwiec 2018
N P W Ś C P S
« Maj    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
  • Uroczystość Objawienia Pańskiego dopełnia w pewien sposób to, co dokonało się w Tajemnicy Wcielenia Syna Bożego. W betlejemską noc ukazał się On pasterzom. Tym razem Mateusz relacjonuje wędrówkę mędrców:

     A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon (Mt 2,1-11)

    Przewodnikiem mędrców w ich wędrówce była gwiazda. Nie świeci ona jednak swoim światłem, ale odbija blask prawdziwej światłości. To o tej światłości mówi pierwsze czytanie, temat światłości wielokrotnie powracał też w czasie Bożego Narodzenia, szczególnie w Ewangelii Jana. Prawdziwą światłością jest Chrystus i to Jego blask prowadził mędrców aż do Betlejem.

    To prowadzenie i spotkanie objawia przede wszystkim otwartość Boga, który nie ogranicza się tylko do Narodu wybranego w objawieniu swojej obecności. On posyła gwiazdę – odblask swojej chwały aż do pogańskich narodów. W ten sposób Bóg pokonuje wszelkie ograniczenia, schematy, granice. On nikogo nie wyklucza, ale pragnie dotrzeć do każdego i każdego doprowadzić do poznania Tego, w którym jest życie.

    Nam także zostaje ofiarowany ten blask Jego obecności. Daje nam On swoje Słowo, które jest światłem dla człowieka, a także Kościół, który jest światłością dla narodów. W ten sposób, podążając za Bogiem obecnym w Kościele, w sakramentach i w Słowie, możemy odbywać naszą podróż wiary. Bóg więc nie przestaje posyłać i nam gwiazdy, która nas prowadzi do celu – spotkania i adorowania Go.

    Święto Objawienia prowadzi nas jednak o krok dalej. Widząc tą wielką otwartość Boga na każdego człowieka, otwartość przekraczającą wszelkie ograniczenia, także my jesteśmy wezwani, aby stać się gwiazdą – odblaskiem Jego chwały – dla tych, którzy są daleko, którzy czują się wykluczeni z Jego obietnic, którzy stracili nadzieję i wiarę w miłosierdzie Pana.

    Tak jak posłał swoją gwiazdę daleko, poza granice Narodu wybranego, do ziemi pogańskiej, tak i nas posyła, abyśmy – po spotkaniu Go w Eucharystii – poszli do naszych bliskich, sąsiadów, znajomych obwieścić im tą radosną nowinę. Bóg na oścież otwiera swoje ramiona, otwiera bramy miłosierdzia i nikogo nie wyklucza, ale każdemu pozwala się spotkać. Tak dokonuje się prawdziwe objawienie!

    Posted by ks. Sławek @ 21:05

Comments are closed.