Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Kwiecień 2018
N P W Ś C P S
« Mar    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  
  • 8 grudnia 2015 roku papież Franciszek otwarł święte drzwi w bazylice św. Piotra. Tak rozpoczął się rok jubileuszowy – Rok Miłosierdzia. Jego hasłem są słowa: „Miłosierni jak Ojciec”. Przez kilka najbliższych tygodni postaram się zarysować nieco perspektywę tego czym jest rok jubileuszowy, czym jest symbolika świętych drzwi aby dotrzeć także do tematu miłosierdzia, który stoi w centrum trwającego roku świętego. Dziś wróćmy do samych korzeni roku jubileuszowego, które sięgają Starego Testamentu. Tam rok jubileuszowy ogłosił sam Bóg, przez usta Mojżesza. W Księdze Kapłańskiej czytamy:

    Będziecie święcić pięćdziesiąty rok, oznajmijcie wyzwolenie w kraju dla wszystkich jego mieszkańców. Będzie to dla was jubileusz – każdy z was powróci do swej własności i każdy powróci do swego rodu. Cały ten rok pięćdziesiąty będzie dla was rokiem jubileuszowym – nie będziecie siać, nie będziecie żąć tego, co urośnie, nie będziecie zbierać nieobciętych winogron, bo to będzie dla was jubileusz, to będzie dla was rzecz święta. Wolno wam jednak będzie jeść to, co urośnie na polu. (Kpł 25,10-12)

    W tle tego wielkiego obwieszczenia nowiny o roku jubileuszowym stoi dar ziemi obiecanej. Już sama nazwa wskazuje że ziemia ta została obiecana przez Boga Abrahamowi (por. Rdz 21,1-4) i którą dał jego potomkom. On sam mówi o tym darze:  Dałem wam ziemię, około której nie trudziliście się, i miasta, których wyście nie budowali, a w nich zamieszkaliście. Winnice i drzewa oliwne, których nie sadziliście, dają wam dziś pożywienie (Jz 24,13). Ziemia ta, jako obiecana i ofiarowana, nigdy jednak nie przestała być darem. Pan zechciał, żeby ona nie była przywłaszczona, ale by w Jego ludzie ciągle była pamięć  a dzięki temu i Darczyńcy.

    Właśnie po to, aby Izraelici nie przywłaszczyli sobie ziemi i nie zapomnieli o darze i Darczyńcy, Pan ustanowił rok jubileuszowy. Po roku szabatowym (co siedem lat), w którym Izraelici nie siali i pozwalali odpocząć ziemi, następował również rok jubileuszowy (co 50 lat – siedem siedmioletnich cykli szabatowych). Rok ten był szczególny, rok powrotu do początku! Rok powrotu do tego pierwszego momentu, kiedy Naród wybrany wchodził do ziemi około której się nie trudził i kiedy po raz pierwszy mógł doświadczyć spełnionej obietnicy. Był to więc rok, który na nowo pozwalał ze świeżością przeżyć czas obdarowania.

    Rok ten miał o tyle duże znaczenie, że Izraelici mogli ziemie sprzedawać i kupować. Niektórzy tracili ziemię, bankrutowali, stawali się najemnikami, inni bogacili się i zdobywali tereny. Kiedy jednak następował rok jubileuszowy, wszystko wracało do swego początku, do dnia wejścia do ziemi obiecanej. Długi zostawały darowane, ziemie kupione zostawały oddane pierwotnym właścicielom, i każdy mógł wrócić do tego co u początku otrzymał od Pana. W ten sposób Izraelici wiedzieli, że ziemia jest nie tyle ich własnością ale darem danym w dzierżawę.

    Dla ubogich był więc to czas łaski, dla bogatych czas przypomnienia, że Jeden jest Pan i Właściciel ziemi. Także sama ziemia w tym czasie mogła odpocząć, od siewu i zbiorów. Jubileusz nie był jednak tylko wspominaniem pierwszego dnia. Był on też zapowiedzią wieczności, wiecznego odpoczynku i radości przed Obliczem Pana. Rok święty był więc czasem wspomnienia i proroctwa zarazem. Był to prawdziwy czas uświadomienia sobie źródła i celu ludzkiego życia w narodzie izraelskim.

    Posted by ks. Sławek @ 21:00

Comments are closed.