Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Styczeń 2018
N P W Ś C P S
« Gru    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
  • Przez trzy kolejne niedziele tegorocznego Wielkiego Postu, św. Łukasz będzie nas prowadził poprzez temat nawrócenia. Dzisiejsza, pierwsza część tryptyku o nawróceniu chce nas wyprowadzić ze zbyt moralistycznego patrzenia na nie. Takie patrzenie bowiem jest fałszywe, jest kłamstwem. Pan mówi, że kto się nie nawróci ten zginie, a potem dodaje przypowieść, w której gospodarz szuka owoców na figowcu i mówi:

    »Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduję. Wytnij je: po co jeszcze ziemię wyjaławia?«. Lecz on mu odpowiedział: »Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopię je i obłożę nawozem; może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz je wyciąć« (Łk 13,1-9)

    Nieurodzajne drzewo figowe to obraz życia człowieka zranionego grzechem pierworodnym. W księdze Rodzaju, kiedy Adam z Ewą zgrzeszyli i poznali że są nadzy, spletli sobie gałązki figowe jako przepaski – dla ochrony siebie. Od tego momentu każdy człowiek nosi w sobie to dziedzictwo Adama, obrony siebie, życia dla siebie, zabezpieczenia siebie. Żyjąc dla siebie jest jak nieurodzajne drzewo, niezdolne wydawać owoców, które mogłyby służyć innym. To jest prawda o ludzkim sercu, osłoniętym gałązkami figowymi, niezdolnym żyć ofiarnie dla innych.

    Dramat ludzkiego życia polega na tym, że człowiek nie zdaje sobie sprawy, że takie życie staje się jałowe i wyjaławia ziemię wokół siebie. Egoista wcześniej czy później odkryje z bólem, że wokół niego nie ma już życia, że wyssał wszystko co mógł z otoczenia i że także jego serce staje się jałowe. Wówczas pozostaje on sam, z poczuciem rozczarowania i własnego niespełnienia. Wówczas gospodarzowi winnicy nie pozostaje nic innego jak wyciąć takie do niczego nie nadające się drzewo.

    Nawrócenie, do którego wzywa Jezus nie jest więc sprawą pobożności, ale to sprawa życia. Pan wzywa nas przede wszystkim do zmiany myślenia, do odkrycia że prawdziwe życie osiąga się nie poprzez ochronę siebie za gałązkami figowymi. Prawdziwe życie rodzi się wówczas, kiedy człowiek pozwala aby ktoś mógł żyć dzięki jego owocom. To życie ofiarne, życie miłości, życie dla innych. Życie nabiera sensu nie wtedy kiedy jest konsumowane, ale wówczas, kiedy ktoś staje się pokarmem, darem dla innych.

    Choć po grzechu, ukryci w gałązkach figowych zmierzamy do śmierci, to Pan nie traci nadziei. Wezwanie do nawrócenia jest wyrazem Jego troski i miłości. On wzywając do nawrócenia, wzywa nas do życia! Idzie nawet o krok dalej, sam okopuje nas, okłada nawozem, aby nas poruszyć, aby spowodować w nas prawdziwe nawrócenie – owocowanie. On idzie nawet o krok dalej, sam zawiśnie na nieowocującym, zeschłym drzewie krzyża, aby stać się życiodajnym owocem. On na tym drzewie odsłoni wszystkie gałązki figowe i otworzy serce, abyśmy mieli dostęp do życia! Ten Wielki Post jest kolejnym rokiem, w którym Pan czeka z nadzieją na owoc, czeka aż upodobnimy się do Niego!

    Posted by ks. Sławek @ 21:03

Comments are closed.