Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Luty 2018
N P W Ś C P S
« Sty    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728  
  • Po tym jak odkrywaliśmy jaki jest sens Kościoła w świecie, teraz możemy zrobić kolejny krok. Spróbujemy zobaczyć w jaki sposób Pan ukształtował swój Kościół, aby był zdolny do misji, którą otrzymał. Spróbujemy więc popatrzeć na strukturę tego Ciała Chrystusa, które nie jest jakimś chaosem, ale jest we właściwy sobie sposób uporządkowane.

    Na początku musimy zdać sobie sprawę, że Kościół powszechny, czyli ten, który jest rozproszony po całym świecie, wyraża się we wspólnotach diecezjalnych. To znaczy, że każda diecezja zawiera w sobie wszystko, co istotne w Kościele. Dlatego Kościół diecezjalny jest pewną całością i od tego musimy wyjść.

    Każda diecezja ma jednego biskupa, który jest jej pasterzem i głową, jest widzialnym znakiem Chrystusa pośród ludu. Już w II wieku Ignacy Antiocheński pisał: bądźcie posłuszni biskupowi tak jak Bogu Ojcu, a kto nie jest posłuszny biskupowi, ten sprzeciwia się Bogu. Takie posłuszeństwo wymaga wiary w to, że w osobie biskupa w sposób szczególny działa Bóg dla dobra całego ludu. Oczywiście w diecezji mogą być biskupi pomocniczy, ale jak sama nazwa wskazuje, nie pełnią oni tej samej funkcji i nie mają tego samego charyzmatu. Tak jak jeden jest Chrystus, jedna głowa ciała, tak jeden jest biskup diecezjalny. W jego trosce i odpowiedzialności jest prowadzenie Kościoła. Biskup jest też znakiem jedności całego Kościoła.

    Do swojej misji Pan Bóg biskupowi dał pomoc w osobie kapłanów. Warto tutaj sobie uświadomić, że kapłan istnieje tylko w relacji z biskupem, jest jakby przedłużeniem jego obecności w konkretnej parafii. Wystarczy zwrócić uwagę, że w czasie Mszy świętej zawsze modlimy się wraz z naszym papieżem i naszym biskupem. Właśnie te słowa są znakiem tego, że przez kapłanów biskup, a idąc dalej, Chrystus wykonuje swoją posługę człowiekowi. Oczywiście kapłani nie są pomocnikami biskupa jako osoby, ale pomocnikami jego misji.

    Biskup i kapłani pełnią w Kościele funkcje służebne. Ich misją jest służyć ludowi Bożemu. To więc lud, wierni są pierwszym wyrazem troski Pana! Biskup i kapłani mają sens tylko o tyle, o ile służą ludowi Bożemu. Pan Bóg ustanawia kapłaństwo służebne nie dla samych kapłanów, ale po to, aby lud był coraz bardziej przygotowany do tej misji, którą ma pełnić w świecie. Taka misja odbywa się poprzez głoszenie słowa, sprawowanie sakramentów i przygotowywanie do nich, kierownictwo duchowe, pomoc w rozeznawaniu ważnych decyzji… W naszym myśleniu może jeszcze zakorzeniony jest system feudalny: książąt czy hrabiów i ludu im poddanego. Tymczasem tak jak Pan nie przyszedł po to, aby Mu służono, lecz po to, aby służyć, tak samo ustanowił tych, którzy mają służyć ludowi.

    Ważne jest jednak pewne doprecyzowanie: służyć ludowi nie znaczy spełniać jego zachcianki. Kapłani mają służyć ludowi, ale zgodnie z zamysłem Pana! Ich misją jest więc przygotować lud wierzący, lud, który będzie pełnił misję w świecie, na pierwszych frontach walki: w domach, środowiskach pracy, w polityce. Kapłani są więc powołani do kształtowania ludu kapłańskiego, prorockiego i królewskiego (o tej potrójnej misji już była mowa). W ten sposób dobra nowina Ewangelii Chrystusa może rozprzestrzeniać się i przemieniać świat, prowadząc go do jego pełni.

    Warto w tym miejscu dodać, że misja ta do której powołani są świeccy nie jest jakimś kolejnym zadaniem, które Pan na nich nakłada. Jest to przede wszystkim przeżywanie osobistego życia: pracy, życia rodzinnego, wypoczynku w duchu Ewangelii, z wiarą, radością właściwą ludziom wierzącym, miłością, którą mogą rozlewać z przemienionego mocą Pana serca. W ten sposób mogą oni stać się światłością dla tych, których spotykają na co dzień, a których życie pokrywa mrok beznadziei, zagubienia i bezsensu.

    Podsumowując, Kościół pełni swoją misję, daną mu przez Boga, aby świat uwierzył miłości i miał życie! Kościół rozumiany musi być jednak nie tylko jako hierarchia czy ci, których Pan powołał do całkowitego poświęcenia się dla Ewangelii, ale jako całe Ciało Chrystusa, wszyscy wierzący. Po to, aby Kościół jako wspólnota wierzących mógł jaśnieć coraz bardziej miłością Pana, wybrał On niektórych do szczególnej troski o swoich wyznawców. Biskup więc, z kapłanami są wezwani do tego, aby cały lud czynić kapłańskim, królewskim i prorockim. Tak, aby Ewangelia dotarła aż na peryferie egzystencji naszych miast, wiosek, miejsc pracy. Aby wszyscy mogli odkryć światło i mieć życie!

    Posted by ks. Sławek @ 20:33

Comments are closed.