Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Czerwiec 2018
N P W Ś C P S
« Maj    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
  • Niedziela Chrztu Pańskiego jest ostatnim dniem okresu Bożego Narodzenia. To ona jakby podsumowuje Tajemnicę Wcielenia a zarazem wprowadza w okres zwykły roku liturgicznego, który rozpoczniemy już w poniedziałek. Św. Mateusz w swoim opisie wydarzenia chrztu nie skupia się na samym wydarzeniu, wręcz pomija je! Jego uwaga skupiona jest na znakach, które mu towarzyszą. Pisze on:

    A gdy Jezus został ochrzczony, natychmiast wyszedł z wody. A oto otworzyły się nad Nim niebiosa i ujrzał ducha Bożego zstępującego jak gołębica i przychodzącego nad Niego. a oto głos z nieba mówił: «Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie» (Mt 3,13-17)

    Wyjściu Jezusa z wody towarzyszyły trzy znaki: otwarte niebiosa, gołębica oraz głos z nieba. Aby je zrozumieć, wróćmy do początku historii zbawienia i do wydarzenia potopu, przez który Bóg odnowił ziemię niszcząc grzech. Wówczas to, kiedy wszystko było pod wodą Noe, ojciec odnowionego stworzenia otworzył arkę i wypuścił gołębicę, aby zobaczyć czy wody zniszczenia ustępują. Początkowo ptak wracał, nie mając gdzie usiąść, ale w pewnym momencie, kiedy wody ustępowały, gołębica nie wróciła co było znakiem, że idzie nowe! To był znak że potop się kończy, a nowa ziemia wyłania się z wody.

    Wydarzenie potopu było jednak tylko zapowiedzią tego, co miało się stać w Jezusie. Oto On, Syn Boży, wszedł do wody Jordanu razem ze wszystkimi grzesznikami, którzy przychodzili do Jana Chrzciciela. Jego obecność w wodzie, Jego solidarność z grzesznym człowiekiem sprawiła, że teraz już nie Noe arkę, ale sam Bóg Ojciec otworzył niebo, aby wypuścić gołębicę w nadziei, że znajdzie ona początek odnowionego stworzenia, które wyłoni się z wody Jordanu. Duch w postaci gołębicy spoczął na Jezusie i to wydarzenie stało się znakiem, że potop grzechu się kończy! Ten znak pokazał, że stary świat grzechu przemija, a w Jezusie Chrystusie rozpoczyna się odnowione stworzenie!

    Znakiem tego odnowionego stworzenia jest słyszalny głos. W wodach potopu nie było słychać głosu. Tak jak grzech zamyka uszy i serce na słuchanie Boga, tak przyjście Sprawiedliwego na ziemię sprawiło, że Słowo na nowo mogło zostać usłyszane! Człowiek na nowo usłyszał słowo miłości Ojca! To słowo Ojca, Jego inicjatywa, otwarte niebo odbudowują zniszczoną przez grzech relację Stwórcy i stworzenia. To Słowo Ojca usłyszane wyprowadza człowieka z przekleństwa samotności i grzechu. Jezus, będąc początkiem nowego stworzenia jest pierwszym, który słyszy! On słyszy i słucha, jest posłuszny Ojcu aż do śmierci, bo wie że ten Ojciec jest pełnią miłości.

    Jezus jest pierwszym, który doświadcza początku nowego zbawienia. Każdy jest jednak wezwany do tego, aby zjednoczyć się z Jezusem, aby wkroczyć i zadomowić się w Nim. On jest początkiem nowej ziemi obiecanej! Tylko w intymnej relacji z Nim dla człowieka otwiera się niebo, Słowo staje się słyszalne, a wody zniszczenia ustępują. W liturgii ten sam Jezus wchodzi między nas, jak wówczas nad Jordanem wszedł między tłum grzeszników. W Liturgii znowu niebo się otwiera, zstępuje Duch Święty, Słowo jest głoszone, a przez Komunię Świętą stajemy się uczestnikami tego wielkiego misterium. W Jezusie idzie nowe! Kto trwa w Nim ten już staje się częścią nowego stworzenia! Ten staje się członkiem tego Ciała, którego nie zatopi żaden potop, którego nie pochłonie śmierć.

    Posted by ks. Sławek @ 21:56

Comments are closed.