Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Listopad 2018
N P W Ś C P S
« Paź    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
252627282930  
  • Tydzień temu Słowo odsłoniło przed nami sens wielkopostnego czasu jako pewnego laboratorium życia. Wielki Post uczy nas że życie to wędrówka z pustyni do nowego raju, do którego jesteśmy wezwani. Czas do raju, przez pustynię tego świata. Dzisiaj w centrum Słowa staje to, czego człowiek na pustyni pragnie najbardziej: woda! W Ewangelii Jezus obwieszcza:

    Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu (J 4,5-42)

    Wróćmy na początek do pierwszego czytania w którym Bóg objawia prawdę o ludzkim sercu. Opisane w nim jest wydarzenie z czasu wędrówki Izraelitów przez pustynię. Oni, którzy widzieli wielkie wybawienie z Egiptu, którzy poznali moc Pana, którzy doświadczyli tego, że On jest wierny i nie zawodzi, kiedy tylko zabrakło im wody, zaczęli wątpić. Pytali: czy Bóg rzeczywiście jest z nami? Po co nas wyprowadził na pustynię? Abyśmy tu pomarli? To są pytania odwieczne ludzkiego serca. Wystarczy że cokolwiek w życiu zaczyna iść nie tak jak chcielibyśmy tego, zaraz w sercu pojawiają się te pytania niewiary.

    Człowiek szuka wtedy ratunku na własną rękę, szuka tej wody, która daje życie, poczucie bezpieczeństwa, pewności siebie. Zagląda do studni sukcesu, bogactwa, władzy. Nieraz ucieka w wirtualną przestrzeń. Innym razem szuka zaspokojenia pragnień w ludzkich relacjach, w miłości, nieraz szuka wrażeń w zwykłych relacjach erotycznych… Wszystko to jednak daje zaspokojenie tylko na moment, na chwilę. Są to złudzenia wody na pustyni świata.

    Dlatego Jezus przychodzi ze swoim obwieszczeniem, mówiąc każdy kto pije wodę tego świata znów będzie pragnął, ale jest taka woda, która możne zaspokoić ludzkie pragnienia! Jest taka woda, która sprawia że człowiek ma poczucie nasycenia i niczego więcej nie pragnie, jak tylko dzielić się tym szczęściem. Jest to woda, która staje się źródłem dla innych. To woda, którą daje Pan!

    Św. Paweł w drugim czytaniu podpowiada nam o czym Jezus mówi. Paweł pisze, że to co rozlane jest w sercach naszych niczym woda to miłość! Istotnie, tylko miłość, miłość bezwarunkowa, niewyczerpana i wierna może zaspokoić ludzkie serce. Taka miłość jest darem Jezusa a rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego. Jezus umierając objawił do końca miłość do człowieka, a z Jego serca wypłynęła krew i woda. To właśnie w Jego męce, w Jego krzyżu możemy odkryć, że On kocha bezwarunkowo. W Eucharystii tej miłości możemy zaczerpnąć na tyle na ile w wierze odkryjemy że On daje nam siebie za darmo. To jest jedyne źródło wody, które sprawia, że człowiek może iść nasycony przez pustynię tego świata.

    Posted by ks. Sławek @ 18:45

Comments are closed.