Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Sierpień 2018
N P W Ś C P S
« Lip    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
  • Druga Niedziela Wielkanocna, na prośbę Jezusa skierowaną do św. Faustyny Kowalskiej, została nazwana Niedzielą Miłosierdzia. Ta nazwa pozwala nam w nowy sposób odczytać całą tajemnicę paschalną: mękę, śmierć i zmartwychwstanie Pana. Jest to objawienie się Jego miłości miłosiernej wobec nas. W Ewangelii tego dnia usłyszymy o spotkaniu Zmartwychwstałego z uczniami. Św. Jan zapisał:

    Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!». A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana. (J 20,19-31)

    Ta scena w jakiś sposób pomaga nam zrozumieć czym jest miłosierdzie Pana. Przede wszystkim, przychodzi On do zamkniętych. Zamknięcie to jest symbolem lęku, a w konsekwencji grzechu, zerwanej relacji z Bogiem. Istotnie, po śmierci Mistrza czuli się oni jakby zdradzeni, oszukani przez Boga. Inni uczniowie powiedzą: a myśmy się spodziewali że to On wyzwoli Izraela. Upadły nadzieje, uczniowie poczuli się opuszczeni i jedyne co im zostało, to ukryć się, tak jak Adam ukrył się w zaroślach kiedy zdradził Boga.

    Właśnie w takim momencie przychodzi do uczniów Zmartwychwstały. Pan przychodzi do zamkniętych, do tych, którzy na Niego nie czekali, którzy się nie spodziewali. To On ich szuka, to On wchodzi do ich zamknięcia, do ich lęku i bezradności. To jest pierwszy akt miłosierdzia. Ewangelista mówi dalej, że Jezus stanął pośrodku. To co ma znaczenie to obecność! Nie jest to obecność byle jaka. Jezus nie staje ponad nimi, ale pośród nich. On nie pokazuje swojej wyższości, nie „wbija ich w ziemię” swoją łaską. On nie manifestuje mocy swojego zwycięstwa, tylko po prostu staje pośród nich. Ta obecność to drugi znak miłosierdzia. Obecność, która chce być blisko, która nie tworzy dystansu, ale chce zrozumieć i nawiązać kontakt. Pan chce dać dostęp do siebie i dlatego staje pośrodku.

    W dalszej kolejności jest orędzie pokoju i otwarcie ran, przed niespokojnymi i zamkniętymi uczniami. Owocem tego spotkania jest radość uczniów. Dokonała się więc w nich przemienia: od obaw i zamknięcia, do radości. Taka przemiana jest owocem miłosiernej obecności Jezusa, który jak najprościej i najpokorniej chce być pośród zamkniętych. Tak samo z miłosierdzia daje siebie w Eucharystii, aby stanąć pośród nas, zamkniętych i pełnych obaw. Próbujmy dojrzeć zmysłem wiary tą miłosierną obecność, aby i w nas mogła ona zaowocować radością spotkania. Zróbmy też krok dalej i stańmy z tą samą boską czułością pośród tych, którzy potrzebuję naszej obecności. Stańmy pośród nich, a nie ponad nimi: stańmy w prostocie miłości.

    Posted by ks. Sławek @ 20:43

Comments are closed.