V Niedziela wielkanocna – Być tam gdzie On

.........................................................

Druga część okresu wielkanocnego wprowadza nas w rozumienie tego, co się dokonało w czasie Wielkanocy. Po pierwszych niedzielach, pełnych spotkań ze Zmartwychwstałym, od niedzieli Dobrego Pasterza liturgia przenosi akcent i proponuje nam poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, co znaczy spotkanie Jezusa, jaki ono ma sens i konsekwencje. W tym kluczu Ewangelia tej niedzieli stawia przed nami Jezusa, który mówi do swoich uczniów:

Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem (J 14,1-12)

Słowa te pokazują Jezusa w drodze. On, zmartwychwstały, jest w drodze do Ojca, która spełni się w dniu wniebowstąpienia. On ciągle idzie, przechodzi przez ziemię, wyszedł od Ojca i przyszedł na ziemię, teraz odchodzi i wraca do Ojca. Ten ruch Jezusa pokazuje całą dynamikę chrześcijańskiego życia. Człowiek po grzechu odszedł od Ojca, teraz wraz z Jezusem może do Ojca wracać. Tylko w ramionach Ojca doświadczy tego, że On sam wystarczy.

Jezus, który jest w drodze do Ojca, i który sam jest drogą, otwiera przed nami nowy horyzont, w którym może spełnić się ludzkie życie. Jego Pascha, Jego śmierć i zmartwychwstanie rozpoczęły ten nowy ruch ku Ojcu. On idzie jako pierwszy, ale objawia swoim uczniom, że to co się w Nim dokonało jest przeznaczeniem każdego człowieka. Każdy z nas jest wezwany do tego, aby przeżyć Paschę, aby wracać do Ojca przeżywając własną śmierć i zmartwychwstanie.

Jezus nie opisuje wieczności, nie mówi jak ona będzie wyglądać, na czym będzie polegać. Jedyny sposób, który opisuje przyszłość to relacja: będziecie tam gdzie Ja jestem. W ten sposób Pan daje do zrozumienia, że to co ma znaczenie, to osobowa relacja. Niebo jest osobową relacją, jest byciem z Jezusem w ramionach Ojca. Ta osobowa relacja wybawia człowieka z piekła samotności, którą powoduje grzech. Dlatego dla Pana to co istotnie to nie pytania: gdzie? jak? kiedy? w jaki sposób? Dla Niego cała wieczność zawiera się w odpowiedzi na jedno pytanie: z kim?

W Nim już się wszystko dokonało. Dla nas przygotowuje On miejsce i przypomina nam o tym, aby budzić w nas nadzieję, aby wzbudzać pragnienie bycia z Nim. W Eucharystii możemy mieć przedsmak tego zjednoczenia. Dzięki Komunii możemy uczyć się tego bycia razem, możemy ożywiać w sobie te uczucia, które pozwolą nam patrzeć w wieczność ze słowami: zawsze tam gdzie Ty!

~ End Article and Begin Conversation ~

Search this Site


[]