Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Styczeń 2018
N P W Ś C P S
« Gru    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
  • Kolejne przypowieści Jezusa odsłaniają głębiej serce Boga. Tym razem, poprzez przypowieść o kąkolu i pszenicy, Jezus próbuje objawić nam w jaki sposób Bóg widzi zło i grzech w świecie. Kiedy słudzy gospodarza zdają sobie sprawę z obecności niechcianego zielska i pytają o to czy je wyrwać aby ocalić plon, on odpowiada:

    Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa (Mt 13,24-30)

    Odpowiedź Boga wydaje się dziwna. Chwast wypadałoby wyrwać, aby zwiększyć plon, tymczasem Bóg czeka. Dlaczego? Odpowiedź otrzymujemy w pierwszym czytaniu. Słowa księgi mądrości podpowiadają nam że Bóg rządzi wszystkim z wielką łagodnością, z oględnością. On ma cierpliwość, On czeka, On ma nadzieję że uda się ocalić jak najwięcej z tego, co stworzył.

    Ta łagodność Boga nie jest jednak owocem Jego bezradności. Wręcz przeciwnie. Bóg jako jedyny nie wpada w panikę, nie traci równowagi, dlatego że ma świadomość swojej mocy. On wie, że nic nie może wyrwać się z Jego kontroli. Tylko ktoś, kto ma takie poczucie pewności, kto ma poczucie swojej mocy może z łagodnością i bez przemocy cierpliwie znosić zło. Przemoc natomiast, walka, panika są wyrazem słabości. One wskazują na niepewność osoby, objawiają że czuje się ona zagrożona. Dlatego przemoc jest tak często domeną człowieka.

    Obrazem tego może być przykład człowieka, który jest gotów z uśmiechem znosić kiedy atakuje go małe dziecko. On wie, że nic mu nie grozi. Natomiast, kiedy zbliża się dorosły nieprzychylnie nastawiony to pojawia się strach, panika, obrona siebie. Wtedy może zacząć się walka i przemoc, bo w obliczu dorosłego, może silniejszego znika to poczucie pewności. Bóg wobec zła jest jak dorosły wobec dziecka. Pan wie, że jest ponad światem.

    W Eucharystii Pan, mocą swojej łagodności, pragnie wejść w glebę naszego życia, pośród chwasty i kąkol. On z łagodnością chce dać wzrost w naszym sercu i prowadzić nas ku wiecznym żniwom. Napełnieni Jego łagodnością możemy dzielić ją wobec nas samych i wobec naszych słabych bliźnich. Istotnie, zaakceptować z pokorą i łagodnością kąkol własnego życia, a także kąkol życia naszego brata czy siostry to rzecz prawdziwie boska.

    Posted by ks. Sławek @ 22:41

Comments are closed.