Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Grudzień 2017
N P W Ś C P S
« Lis    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  
  • Liturgia najbliższej niedzieli wprowadza nas w przełomowy moment Ewangelii. Cała droga uczniów do tej pory osiągnęła punkt kulminacyjny w wyznaniu Piotra, którego wysłuchaliśmy tydzień temu. Pierwszy z apostołów rozpoznał w Jezusie Syna Bożego. To wyznanie nie jest jednak finałem. Ono jest przełomem w drodze uczniów. Od tego momentu Jezus bowiem wprowadza apostołów na głębię, odsłaniając im kim jest i jakim jest ten rozpoznany Syn Boży. Jezus objawia im jaka jest Jego droga. Droga uniżenia i pokory wprowadza uczniów w kryzys. Znamienna jest reakcja Piotra, który

    wziął Jezusa na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». (Mt 16,21-27)

    Zachowanie Piotra objawia prawdę ludzkiego serca, objawia lęk i obawę przed uniżeniem, przed drogą służby i pokory. Piotr biorąc Jezusa na bok i napominając Go wykazał troskę nie tylko o Mistrza. Apostoł chciał uchronić przede wszystkim siebie. Po tym jak wyznał, że Jezus jest Synem Bożym, niejako zobowiązał się żeby iść za Nim, ale droga którą nakreślił Jezus przekraczała horyzonty rybaka z Galilei. Napominając Jezusa Piotr bronił sam siebie, bronił swojej skóry. Chciał żeby Syn Boży chodził ludzkimi drogami, bo sam bał się wejść na te boskie. Piotr chciał „przyciąć” Jezusa do swojej miary, ale w ten sposób uczyniłby tylko bożka, który byłby niewymagający, bezpieczny i w pełni pod kontrolą. Niestety, taki bożek nie miałby mocy zbawić człowieka.

    Reakcja Jezusa jest znamienna. W mocnych słowach nakazuje On wrócić Piotrowi na swoje miejsce. Tym miejscem jest podążanie za Jezusem – do tego został powołany w Galilei. Apostoł ma iść za Panem, nie przed Nim. Jest wezwany do tego, aby naśladować, a nie pouczać. Ma zawierzyć, a nie kombinować. W ten sposób Jezus ocala Piotra przed największą pokusą ludzkiego serca: ocala go przed uczynieniem sobie z Jezusa bożka na własną, ludzką miarę. Wezwanie skierowane do Piotra, aby ten wrócił na swoje miejsce jest wezwaniem do tego, aby pozwolił Jezusowi być tym kim jest: Bogiem, a sam by pozostał sobą: człowiekiem.

    To do czego Jezus wzywa Piotra, potem rozszerza na wszystkich wierzących. Drogą Pana, drogą zbawienia, drogą do życia jest droga krzyża. Nie ma innej, jak ta ciasna brama, przez którą niewielu pragnie wejść. W Liturgii także nas Pan wzywa, aby iść za Nim, aby wejść na głębiny wiary i podjąć drogę krzyża. Każda inna droga jest drogą pozornego ocalenia, drogą bożków, idoli, którzy służą człowiekowi, ale nie mogą dać mu życia.

    Posted by ks. Sławek @ 19:55

Comments are closed.