IV Niedziela Adwentu – Z pośpiechem

.........................................................

W ostatnią niedzielę Adwentu w liturgii słuchamy opowiadania o przedziwnym spotkaniu dwóch kobiet: Maryi i Elżbiety. Treścią tego spotkania jest przyjście samego Boga do swojego ludu – nawet jeśli jeszcze niewidocznego, ukrytego w łonie Matki. Owocem tego przyjścia jest radość i uwielbienie Boga. Jest to więc już jakaś zapowiedź tego, w czym Kościół będzie uczestniczył celebrując tajemnicę Bożego Narodzenia. Zanim jednak to nastąpi, Łukasz zanotował:

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w ziemi Judy (Łk 1,39)

Ewangelista zauważa nie tylko miejsce, ku któremu zmierza Maryja, ale także sposób w jaki podejmuje drogę. Idzie ona z pośpiechem. Można by widzieć w tym pośpiechu ducha tego świata, w którym na wszystko brak czasu. Współczesny człowiek próbuje wręcz prześcignąć czas, dogonić go. Im więcej takich prób tym bardziej widać jednak, że jest to zadanie wręcz nierealne. Czas bowiem jest nieuchwytny. Być może ten okres przygotowań do Bożego Narodzenia tym bardziej nacechowany jest pośpiechem.

Maryja jednak gdy dociera do Elżbiety przestaje się spieszyć! Zatrzymuje się, pozdrawia swoją krewną, potrafi bezinteresownie trwać, radować się, uwielbiać Boga. Cały pośpiech jakby znika, jakby Maryja osiągnęła cel! Istotnie dla Matki Boga pośpiech był czymś zgoła innym niż ten obecny w świecie. Był to pośpiech powodowany natchnieniem Ducha, pośpiech ku miłości, ku wspólnocie, ku odwiedzinom, ku służbie. Był to pośpiech nie tyle ścigania się z czasem i liczenia zysku. Pośpiech Maryi był raczej pośpiechem dla współdzielenia i tracenia. Taki pośpiech jest jedyny uzasadnionym w tym przedświątecznym czasie. Tylko taki pośpiech pozwala spotkać, a nie rozminąć się ze Zbawicielem.

Wpatrując się dzisiaj w pośpiech Maryi oraz w jej radość i uwielbienie Boga, prośmy Pana aby i nam dawał tego samego Ducha. Byśmy umieli spieszyć z pomocą bliźnim, spieszyć na spotkanie człowiekowi, a przez to doświadczać także błogosławieństwa i radości Pana.

~ End Article and Begin Conversation ~

Comments are closed.

Search this Site


[]