Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Październik 2018
N P W Ś C P S
« Wrz    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  
  • W pierwszą niedzielę Wielkiego Postu Liturgia zachęca nas do odczytania na nowo wydarzenia kuszenia Jezusa na pustyni. Chciałbym to wydarzenie odczytać w kluczu wiary, do czego zachęcają pozostałe czytania jak i przezywany w w Kościele Rok Wiary. Na potrójną pokusę demona Jezus trzykrotnie odpowiada Słowem Bożym:

    Napisane jest: Nie samym chlebem żyje człowiek (Łk 4,4)
    Napisane jest: Panu, Bogu swemu, będziesz oddawał pokłon i Jemu samemu służyć będziesz. (Łk 4,8)
    Powiedziano: Nie będziesz wystawiał na próbę Pana, Boga swego. (Łk 4,12)

    Pokusy, którym Jezus został poddany, choć dotyczyły zaspokojenia głodu (pragnień), zdobycia władzy i sławy tak naprawdę miały głębszy korzeń. Ostatecznie dotyczyły Jezusa relacji z Ojcem, który wyprowadził go w Duchu na pustynię. Były prowokacją demona, aby skłonić Jezusa do nieposłuszeństwa, nieufności wobec Ojca. Dlatego każdą odpowiedź Jezusa możemy odczytać jako swoiste wyznanie wiary w Ojca i zaufania Jemu.

    Pierwsze wyznanie, to wiara w Boga, który jest źródłem życia. Głód jest doświadczeniem, kiedy człowiek najbardziej zdaje sobie sprawę ze swojej kruchości i słabości. Szuka wówczas czegoś, co mogłoby go nasycić, podtrzymać to ludzkie życie. Jezus nie dając się zwieść demonowi swoją postawą wyznaje, że życie nie jest produktem człowieka. Nie chleb, który czyni człowiek daje życie. Jeden jest Dawca życia, a życie które daje przekracza tylko to, które karmi się ziemskim chlebem.

    Druga odpowiedź dana demonowi to wyznanie Boga, jako Pana i Stwórcy. Pokusa władzy, panowania wpisuje się w ludzkie pragnienie wielkości, które Bóg wpisał w serce człowieka. Panowanie nad światem, które zostało powierzone Adamowi nie jest jednak panowaniem absolutnym. Ponad człowiekiem, jest Bóg, Stwórca świata. Każda próba zburzenie tego porządku prowadzi do zniszczenia samego człowieka, bo stworzenie bez swego Stwórcy umiera. Jezus opierając się demonowi wchodzi w pierwotny zamysł Boga wobec świata.

    Ostatnia zaś zdanie, które Jezus wypowiada jest wyznaniem wiary w Boga – Zbawiciela. On nie tylko stworzył świat i jest jego Panem. On także cały czas czuwa nad światem, pisze Jego historię, która jest historią zbawienia. Bóg cały czas jest obecny w tym świecie, nawet jeśli pozornie się wydaje być daleko. Jeśli Jezus nie wystawia Boga na próbę,to znaczy, że nie żąda od Niego znaku, potwierdzenia Jego obecności. Wierzy, w Jego bliskość i skuteczność historii zbawienia, która realizuje się przez proste, powszednie wydarzenia.

    Przeżywając tą liturgię czujmy się wezwani, aby w czasie Wielkiego Postu wraz z Jezusem, mocą wiary odpierać pokusy, tego, który jest kusicielem i kłamcą od początku.

    Posted by ks. Sławek @ 16:23

Comments are closed.