Kategorie

Do nabycia

Małżeństwo. Wielka tajemnica

Podróż do wnętrza

okl Jeziorski - Historia pewnej milosci

Kalendarz

Sierpień 2018
N P W Ś C P S
« Lip    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
  • W ubiegłym tygodniu Jezus wzywał nas do nawrócenia, pokazując że to sprawa życia i śmierci.  Tym razem Ewangelia pokazuje bardzo konkretnie czym to nawrócenie jest. Ono nie zaczyna się od czynów, ale od decyzji serca. W przypowieści o synu marnotrawnym, św. Łukasz relacjonuje, że człowiek ten:

    Zastanowił się i rzekł: „Iluż to najemników ojca mojego ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z głodu ginę. Zabiorę się i pójdę do mego ojca i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Bogu i względem ciebie” (Łk 15,17)

    Nawrócenie ma swój początek w tym zastanowieniu się. Tekst grecki używając słowa erkomai lepiej oddaje tą postawę człowieka, mówi bowiem wszedł w siebie, przyszedł do siebie, doszedł do siebie.  Nawrócenie jest więc wyjściem z jakiegoś fałszu, zagubienia, iluzji i złudy, jest powrotem do siebie, do własnej tożsamości. Nie jest ono jakimś sentymentem, nieokreślonym pragnieniem, ale odkryciem prawdy o sobie i konkretną decyzją, która z tej prawdy się rodzi. Co takiego odkrył ten człowiek, kiedy wszedł w siebie?

    Przede wszystkim, do tego wejścia w siebie zmusił go trud i cierpienie, którego doświadczył. Sam mówi o tym, że ginie z głodu, umiera. Doświadczył własnej niewystarczalności, doświadczył tego, że marzenia o niezależności od ojca, o samowystarczalności rozpadły się w pył, były bowiem tylko fascynującą iluzją, a nie prawdą życia. Ale samo doświadczenie cierpienia i głodu to nie wszystko.

    Wielkość młodzieńca polegała na tym, że kiedy doszedł do siebie, potrafił powiązać fakty. Zobaczył nie tylko cierpienie, ale też potrafił zobaczyć jego przyczynę: odejście od ojca. On – bez ojca cierpi. Ci którzy żyją przy jego ojcu – nawet jeśli są tylko sługami – mają życie. To odkrycie doprowadziło go do decyzji: zabiorę się i pójdę do mojego ojca. Żeby wrócić do ojca, pierwsze musiał wrócić do siebie: od iluzji, do prawdy. Efektem tego trudnego powrotu i decyzji była radość powrotu do ojca, czyli do życia.

    Wielki Post zaprasza nas do tego heroizmu, którym wykazał się młodzieniec: do wejścia w siebie i refleksji nad własnym życiem. Tylko w ten sposób można odkryć tą prawdę, że większość naszych problemów nie ma swojej przyczyny poza nami, ale w nas, w naszym odejściu od Ojca. Nawrócenie jest powrotem do Ojca, ale pierwsze jest powrotem do siebie – jest zostawieniem ja. fałszywego i odkryciem tego prawdziwego. Po tym odkryciu zostaje już tylko krok do decyzji nawrócenia: zabiorę się i pójdę do mojego Ojca. Tak doświadcza się radości powrotu, radości nowego życia.

    Posted by ks. Sławek @ 16:56

Comments are closed.